De evolutie van onze hete plannen, deel 3

Zoals ik in mijn vorige blogpost al beschreef, heb ik in de afgelopen vakantie nieuwe plannen gemaakt. De plannen waren te veel op de verdere toekomst gericht en te weinig op nu genieten De balans lag verkeerd. In de nieuwe plannen komen timing en balans meer tot zijn recht. “Hard werken en sparen tot 60 jarige leeftijd en dan met pensioen” wordt vervangen door: “Nu al minder werken, maar met minder uren tot een latere leeftijd van 70+ werken.”

De nieuwe plannen bestaan uit 3 delen:

[1] De voorbereiding -> Juni 2018 tot september 2020

[2] De overgang -> Oktober 2020 tot september 2023

[3] De uitvoering -> Vanaf oktober 2023

Door het opdelen in 3 stukken (en meerdere subdoelen) met bijbehorend tijdspad, houd ik het overzicht en zal ik niet vervallen in vele taken slechts half uitvoeren, maar hopelijk alle doelen volledig kunnen afronden.

Wat houd de planning precies in?

[1] De voorbereiding

In deze periode van ruim twee jaar wil ik werken aan mijn gezondheid en een optimalisatie slag maken in mijn omgeving door consuminderen, het wegdoen van overbodige spullen, en het huis verder aanpassen zodat schoonmaken en onderhoud nog sneller en gemakkelijker kunnen worden uitgevoerd. Samengevat: Meer vrijheid in mijn privé leven creëeren.

[2] De overgang

In deze periode van maximaal drie jaar wil ik de transitie maken van vaste baan naar locatie onafhankelijk werken. Dit hoop ik te bereiken door een locatie onafhankelijke inkomstenbron op te zetten en in drie jaar uit te bouwen. Het doel is: €2.500,- netto per maand in maximaal 1200 uur per jaar. Werkend, deels vanuit huis of locatie onafhankelijk.

[3] De uitvoering

Indien de locatie onafhankelijke inkomstenbron opzetten is gelukt, zijn er voor mij geen economische belemmeringen om part-time te werken en te verhuizen naar het noorden van het land, waar er meer rust en ruimte is dan de drukke Randstad. Doel: Minder gebonden aan de Randstad en aan vaste werktijden, meer vrijheid.

Toelichting

Uiteraard zitten er nog veel open einden aan deze planning. Zo wil Martina waarschijnlijk tot het einde van haar loopbaan in de Randstad blijven werken indien mijn transitie niet lukt. Verder wonen familie & vrienden ook deels in de Randstad. Het gevoel, en vooral de keus hebben staan hier voorop, maar deels in de Randstad en deels in het noorden verblijven kan tot de mogelijkheden behoren.

Daarnaast is het opzetten van een locatie onafhankelijke inkomstenbron veel gemakkelijker gezegd dan gedaan. Een boek schrijven, workshops geven of een webshop bouwen zouden tot de mogelijkheden kunnen behoren, maar volstaat deze inkomstenbron om voor de komende 20 tot 30 jaar voldoende inkomsten te genereren?

Ten slotte is er ook een back-up plan, indien de transitie naar de locatie onafhankelijke inkomstenbron opzetten mislukt, wil ik mijn huidige beroep als freelancer of gedetacheerd blijven voortzetten. Projecten van meerdere maanden afgewisseld met mini-pensioenen van enkele weken tot maanden. Meer vrijheid, minder gebonden aan één werkgever!

Voor de planning zoals in deze blogpost is beschreven, zal ik een apart tabblad aanmaken in het menu. Daar heb ik ook meer subdoelen ingevuld.

De evolutie van onze hete plannen, deel 2

Al weer bijna 2 weken terug van vakantie. Goed ontspannen en vol met oude, maar ook nieuwe ideeën, heb ik de laatste weken gebruikt om mijn toekomstplanning opnieuw vorm te geven.

Delen van het plan spookten al een paar jaar door mijn hoofd, maar kon ik geen goede plaats geven of gaven mij onrust door teveel door en bij elkaar te willen. Daardoor bleven de plannen hangen in halve ideeën en heb ik deze nooit verder uitgewerkt.

Deze nieuwe planning is ontstaan door het lezen van “een werkweek van 4 uur” van Timothy Ferris, gecombineerd met veel invloeden vanuit de consuminder en FIRE community en met een Nederlandse twist door de progressieve belasting, vermogens rendement heffing en de wettelijk beoogde pensioen leeftijd van bijna 70

De wijze les van een oud leidinggevende van een aantal jaar geleden: “Indien het te groot is om in één keer te overzien, kan je het beter opdelen in kleine behapbare stukken” Dat advies heb ik nu opgevolgd door mijn toekomstplannen in 3 grote stukken op te delen. 1 De voorbereiding, 2 De overgang en 3 De uitvoer.

Het uiteindelijke doel:

HOT. Minder uren werken, meer tijd voor leuke zaken, gezond en gelukkig oud worden in een inspirerende omgeving. (Buitenaf hypotheekvrij wonen in Drenthe/ Noord Nederland)

Hoewel ik afgelopen najaar al een plan had gemaakt, is dit toch weer aangepast. Waarom? Omdat ik eigenlijk wel klaar ben met het 40 uur voor een werkgever werken en de leuke dingen maar te blijven uitstellen naar: “Later als we de hypotheek hebben afgelost” en “hard werken zodat we eerder met pensioen kunnen.” De plannen waren te veel op de toekomst gericht en te weinig op nu genieten (wat heel wat anders is dan nu geld over de balk gooien) De balans lag verkeerd. In de nieuwe plannen komen timing en balans meer tot zijn recht.

Hoe de planning is opgebouwd zal ik in de volgende blogpost beschrijven.

Blijven jouw plannen ook evolueren door nieuwe inzichten en onverwachte zaken of liggen deze vrijwel vast voor de komende jaren?

Waarom mijn keuze niet op FIRE, maar op HOT is gevallen.

De laatste zaterdag van juni is er wederom een BENL FIRE meeting welke (met grote waardering vanuit mijn kant) door Team CF en ATL wordt georganiseerd. De Utrecht editie van afgelopen jaar was voor mij de aanleiding om zelf met dit blog te beginnen.

Ondanks de titel FIRE meeting, bewandel ik zelf liever het pad van HOT.

Wat zijn de overeenkomsten en wat zijn de verschillen tussen deze twee? En waarom valt mijn keuze juist op HOT?

De overeenkomsten

De overeenkomsten tussen beide groepen zijn de ontevredenheid met de huidige manier van leven. Geen genoegen nemen met een saaie of veeleisende baan tot je pensioenleeftijd en slechts 5 weken vakantie. Geen lifestyle inflatie willen toepassen omdat je “het verdient” Brood en Spelen omdat je niet anders gewend ben. Leven in de real-life Matrix omdat je niet anders kent. Bewust van de mogelijkheden om uit de ratrace te stappen en het leven meer en meer naar jouw hand te zetten.

Naast deze bewustwording dat het anders kan, is het financiële gedachtengoed grotendeels hetzelfde. Living below your means en het verschil investeren in kostenreductie en zaken die geld opleveren zoals aandelen, verhuurd vastgoed of crowdfunding. Het beoogde resultaat is minder financiële afhankelijk van werkgever, overheid, pensioenfonds of klanten.

De verschillen

De verschillen zitten vooral in het eindresultaat. De FIRE aanhanger zal streven naar volledige financiële onafhankelijk doordat het rendement van zijn/haar investeringen de volledige uitgaven dekt of zelfs overtreft.

De HOT adept hangt wel dezelfde levensstijl aan, maar zijn einddoel hoeft geen volledige financiële onafhankelijkheid te zijn. Een grotere onafhankelijkheid van werkgever, of meer vrijheid dan 40 uur werken en 5 weken vakantie per jaar kan zijn uiteindelijke doel zijn.

Mijn keuze voor HOT

De keuze waarom ik uiteindelijk voor HOT ipv FIRE heb gekozen heeft een twee redenen, tijd en gezondheid.

Rond mijn 42e ben ik pas financieel bewust geworden. Met de huidige overwaarde op het huis, openstaande hypotheek en savingsrate zouden wij voor volledig FIRE nogal rigoureus ons leven dienen om te gooien. Eengezinswoning verkopen, klein hypotheekvrij appartement terugkopen, auto verkopen en beiden fulltime tot een leeftijd van 60 blijven werken. Ja dat is mogelijk, maar wij vinden de investering te groot om deze weg te bewandelen.

Het 2e en nog belangrijker aspect is de gezondheid. Indien ik ergens mag tekenen dat Martina en ik in goede gezondheid 90 jaar worden, zou ik nog overwegen om tot 60 jaar fulltime door te werken. Die garantie kunnen we niet krijgen. Daarom kiezen wij het pad van parttime werken en langer doorwerken. Ten slotte ben ik van mening dat minder uren, maar langer doorwerken mij vitaler houd dan tot 60 jaar fulltime werken om dan abrupt te (kunnen) stoppen.

Keuzevrijheid

Het nadeel van niet volledig FIRE, maar slechts HOT is de keuze vrijheid. De vrijheid in het zelf indelen van tijd, werkzaamheden en locatie hebben we niet volledig in eigen hand.

Omdat wij de HOT weg bewandelen, zullen we dus ons best moeten doen om binnen de regels van het spel onze maximale vrijheid te optimaliseren naar onze persoonlijke wensen.

Dat wordt de rode draad in mijn weg naar HOT!

Alles is onderhandelbaar

Zondagmiddag zijn we weer teruggekeerd van twee weken Karpathos. Een klein en relatief rustig Grieks eiland tussen Rhodos en Kreta. Enkele dagen voor vertrek bezochten we het oude dorp Olympos waar de tijd soms stil lijkt te staan. De verharde weg is pas tien jaar geleden aangelegd en de generatie 60+ loopt er (ook buiten het toeristenseizoen) nog deels in klederdracht. Toch begon het moderne leven hier door te sijpelen. De eerste ATM was dit jaar geplaatst, en waren er diverse tavernes en toeristenwinkeltjes geopend. Naast de gebruikelijke prullaria werden er ook ambachtelijke producten zoals linnengoed en houtsnijwerk verkocht.

Terwijl de winkel eigenaresse haar handgemaakte linnengoed met sierlijk borduurwerk aan een Nederlandse echtpaar stond te tonen ging de dame in kwestie er bot, bruut en direct zoals Hollanders dat kunnen in: “I only want to pay ten euro’s for this cloth.” Diep beledigd keek de eigenaresse de toerist aan, griste het linnengoed uit haar handen en duwde haar met zachte drang de winkel uit, het Nederlandse stel verbouwereerd op straat achterlatend.

Ik sprak het stel er op aan en meldde dat we hier niet op de souk liepen, maar met Grieken te maken hadden en deze door het cultuurverschil op een iets andere wijze benaderd dienen te worden. Een boze blik mijn kant op was mijn beloning. Grijzend liep ik door. Twee winkeltjes verder liet ik mij verleiden door een mooie pen en bijbehorende pennendoos welke door de eigenaar van olijfhout waren vervaardigd. Alle goedkope, half uitgedroogde reclamepennen de deur uit en terugvallen op één kwaliteitspen vind ik consuminderwaardig. Daarbij moet je jezelf af en toe verwennen.

Mijn onderhandelingen gingen iets subtieler. Eerst de gebruikelijke beleefdheden uitwisselen. Vervolgens nog de kwaliteit van zijn houtsnijwerk prijzen en ten slotte heel voorzichtig aangeven dat ik eventueel belangstelling voor beide items zou kunnen hebben. Met een grote glimlach van de eigenaar kreeg ik in ongeveer anderhalve minuut 17% van de prijs af. Voor mij de sport om er wat vanaf te praten en voor hem voldoende marge om nog iets te kunnen verdienen.

Ok, de moraal van deze heeeeule lange intro: Alles is onderhandelbaar, maar wel volgens de regels van het spel.

Door mijn inkoop achtergrond heb ik zeker een voorsprong op de gemiddelde consument, maar alles is onderhandelbaar. In de afgelopen jaren regelmatig korting bedongen op electronica, auto’s, ons internet abonnement, of keukenspullen op de rommelmarkt. Meestal krijg ik wel iets van de prijs onderhandeld, soms ook niet.

Jaren ervaring kan ik niet in één blogpost delen, Enkele handvatten kan ik echter wel aanreiken: De meeste onderhandelingen staan of vallen met psychologie en verhouding tussen de partijen.

De verhouding tussen de partijen.

Zoek je leuke jaren 60 muziek of zoek je de Rolling Stones limited edition 180 grams vinyl, 500 exemplaren uitgebracht, verkrijgbaar via die ene platenzaak aan de andere kant van het land? In de eerste situatie geef ik je veel kans, in het tweede voorbeeld mag je blij zijn als ze een exemplaar twee dagen voor je willen reserveren, voor jou zijn er ook tien anderen die dezelfde dag nog langskomen.

De psychologie van het onderhandelen.

Wanneer zou je meer kans op korting hebben in de mediamarkt? Op zaterdagmiddag om twee uur in een volle winkel en botte onderhandeling binnen de gehoorsafstand van nog zes klanten of op vrijdagmorgen met een vriendelijk praatje aan het einde van de maand? (= verkoop targets) inderdaad in het tweede geval kregen wij keurig twaalf procent korting.

Ten slotte.

Marktonderzoek vooraf en logisch beredeneren helpen je goed op weg. Wees niet bang om te falen in je onderhandelingen. Haal je schouders op en ga op zoek naar nieuwe mogelijkheden.

 

Succes met je volgende aankoop!

Geitenwollensokken typjes of HOT?

Een vergelijk in crowd butching en biologisch vleesch

Afgelopen september hebben Martina en ik besloten om, waar mogelijk, over te stappen naar biologisch vlees, zuivel en eieren. De overstap hebben we vanuit twee standpunten gemaakt. Dierenwelzijn en gezondheid. Dierenwelzijn is duidelijk. Google nog maar even beelden over de reportages in de Belgische slachthuizen of Nederlandse varkensstallen. De gezondheid is een ander aspect. Dieren mogen tot enkele dagen voor de slacht nog antibiotica krijgen toegediend. Om antibiotica resistentie te voorkomen hebben we daarom ook de overstap gemaakt.

Zijn we daarmee geitenwollensokkentypjes met een ietwat naïef wereldbeeld geworden? Absoluut niet! We zijn kapitaal krachtig genoeg om deze betere kwaliteit van leven te willen en kunnen bekostigen. Ook dat is HOT.

Terug naar de bio producten. Zuivel en eieren zijn in de gemiddelde supermarkt goed verkrijgbaar. Vlees wordt een stuk lastiger. Bij ons in het winkelcentrum zitten drie supermarkten: Aldi, Jumbo en Hoogvliet. Het aanbod biologisch vlees is zeer summier. Bij de Aldi zijn biologisch gehakt en chipolata worstjes te verkrijgen. Bij de Jumbo biologisch kipfilet en kippendij. Alleen in zeer beperkte hoeveelheden. Misgrijpen kwam meer dan eens voor.

Hoe nu verder? Een biologische slager kon ik niet vinden in onze woonplaats. Dan maar op internet zoeken. Daar kwam ik twee sites tegen die biologisch crowd butching aanboden. Sameneenkipkopen.nl en koopeenkip.nl. Beide sites hebben hun voor- en nadelen, ik zal ze beiden bespreken.

Samen een kip kopen

Hier hebben we ons eerste pakket in september besteld. Naast kip verkopen ze ook rundvlees, varkensvlees en sinds kort kaas. Alleen de kip is biologisch verkrijgbaar. We hebben uiteindelijk gekozen voor een pakket van 3 biologische landhoenen. Het pakket werd thuisbezorgd op een van te voren aangegeven dag/tijdstip. Keurig vacuüm verpakt met inhoud data etc. Op de site konden we aangeven of, en hoe het vlees versneden diende te worden. 100% tot in de puntjes verzorgt!

Het enige wat mij nogal tegenviel was het snijafval. Van de 5,4 kg geadverteerde kip bleef er na versnijden en verpakken slechts 3,1 kg over. Dat is een snijverlies van 42%. Tel daarbij de extra kosten voor versnijden en bezorgen bij op. De prijs kwam op €25,98/kg. Dat is niet alleen voor de kipfilet, maar ook voor de dij, drumsticks en vleugels. Een hoog bedrag, zelfs voor bio kip. Later vond ik op een crowd funding platform (ik weet niet eens meer welke) terug dat ze een lening van 8% hadden afgesloten. Ja, de winst moet ergens vandaan komen.

Koop een kip

In oktober de concurrent koop een kip.nl uitgeprobeerd. Naast biologische kip verkopen ze ook biologisch rundvlees, gewone kip, varkensvlees, rundvlees, kalkoen en geitenvlees. In tegenstelling tot samen een kip kopen is de keuze hier niet aanwezig. Je koopt het pakket volgens door de site bepaalde samenstelling. Wel was er nog keuze in bezorg dag en tijdstip. Het pakket kwam ook keurig verzorgd binnen. Separaat verpakt en gelabeld. Hier was de prijs/kwaliteitsverhouding een stuk gunstiger €64,95 voor 4,5kg vlees, omgerekend €14,43/kg.

Vergelijk

Koop een kip is bijna de helft goedkoper dan samen een kip kopen. Indien de maximale keuze vrijheid over de verdeling en versnijden van het vlees de doorslag geven, zou ik voor samen een kip kopen kiezen. In alle andere opzichten is koop een kip de winnaar.

En nu verder?

In Boskoop heb ik uiteindelijk Van der Hoeven Natuurmarkt gevonden. Ik dacht dat vlees een bijproduct was, maar bij mijn eerste bezoek een paar weken geleden bleek dat de eigenaresse een achtergrond als slager heeft. Daarnaast verkopen ze nog ruim 4000 biologische producten. De eerste keer ongeveer anderhalve kg vlees meegenomen. Dat is zo goed bevallen, dat ik afgelopen week een bestelling van in totaal 7 kg vlees heb geplaatst. In de samenstelling (kip, varken en rund) en verpakt zoals ik het wil ontvangen, en tegen marktconforme prijzen.

Doordat we centraal in de Randstad wonen, is Boskoop voor ons redelijk gunstig gelegen. De online crowd butching laten we voorlopig even links liggen, maar indien er in de omgeving geen goede biologische slager is te vinden, zeker de moeite van het proberen waard.

De evolutie van onze hete plannen, deel 1

In deze donkere wintermaanden, wanneer ik na het avondeten op de bank zit uit te puffen van de drukke dagen, heb ik het idee dat onze huidige planning niet de juiste is.

Is het wel de juiste planning om tot ons 60e hard te werken en daarna eerder met pensioen te gaan? Ik sta volledig achter de planning om niet tot ons 69 door te werken, maar is het pad dat we volgen wel het juiste? Ik ben 44 jaar en dan zit stoppen met werken voor mijn 45e of 50e er niet bepaald in. Ook aan volledig FIRE gerekend. Dat impliceert: nu ons huis verkopen, klein appartement terugkopen, auto wegdoen en nog 14 jaar fulltime werken. Nah, ook niet ons meest ideale toekomstbeeld.

Steeds meer en meer zit ik te denken aan het omgooien van onze HOT planning en een alternatief pad te bewandelen.

Martina begon al weer te glimlachen. “jij blijft altijd wikken en wegen. Het zal wel in je sterrenbeeld zitten weegschaal” Inderdaad, als het niet volledig 100% goed voelt, dan blijf ik erover nadenken.

Wanneer ik om mij heen observeer, valt het mij op dat mensen in mijn omgeving die vroeg gestopt zijn met werken en niet heel actief blijven, snel verouderen. Zowel mentaal als fysiek. Anderen die vroeg gestopt zijn en wel actiever blijven, hebben hier veel minder last van. Uiteraard is het mijn perceptie en zal het iets minder zwart-wit zijn dan ik hier in 3 zinnen voorstel. Toch zet het mij aan het denken.

Zou het niet beter zijn om langer door te werken, maar minder intensief en stressvol? De voorbeelden om ons heen: Tim Ferris die slechts enkele uren per week werkt. Renee Lamboo die haar gezin combineert met enkele uren per dag werken. Sloth die een baan voor enkele maanden per jaar zoekt en Gerhard Hormann, die beweert dat hij met pensioen is, maar eigenlijk van journalist in loondienst tot freelance schrijver is gejobhopt en leeft van zijn boeken en lezingen.

Geïnspireerd door de blue zones wil ik de komende jaren gaan werken aan een leven met minder stress, minder (maar niet zonder) arbeid, gezonder eten en meer bewegen.

Hebben jullie wel eens nagedacht om FIRE of HOT plannen om te buigen naar een andere werk-vrijetijd balans? Niet alleen na het bereiken van FIRE maar ook in heden?

The Doomsday Preppers Trilogy, part 3

In de tijd dat wij nog een TV abonnement hadden, keek ik regelmatig naar Discovery,- en National Geographic Channel. Eén van mijn favoriete series was Doomsday Preppers. Veelal Amerikaanse personages die zich aan het voorbereiden waren op grote rampen of het einde der tijden. Vaak zwaar over-the-top met atoom schuilkelders, tientallen wapens en soms echt wereldvreemde inzichten met een hoog alu hoedje gehalte.

Ondanks het zeer hoge entertainment gehalte heb ik hier en daar wel sympathie voor deze mensen. Zij denken net zoals de meeste financieel bewuste consuminderaars en FIRE/HOT aanhangers na over hun toekomst en dekken zich daarnaast in tegen eventuele tegenslagen. Met de financiële crisis van 2008 en de orkaan op Sint-Maarten in het achterhoofd bleef dit onderwerp de laatste maanden in mijn hoofd spoken. Hoe goed zijn wij eigenlijk voorbereid op grote tegenslagen?


Deel 3: Persoonlijk

We wonen in een relatief rustige leefomgeving. Geen zware tropische stormen, aardbevingen of vulkaan uitbarstingen. Wel kunnen rivieren overstromen, de elektriciteit uitvallen of extreem weer een deel van het dagelijks leven plat leggen. De gevaren zijn kleiner dan in andere delen van de wereld, maar onze levensstandaard is dermate hoog dat het grootste deel van de Nederlanders en Belgen dan ook nooit nadenkt over wanneer iets niet werkt.

Een voorbeeld: Midden winter valt de elektriciteit enkele dagen uit. Om 5 uur donker alleen een paar kaarsen en één zaklamp. De verwarming stopt ermee. Zowel de CV installatie als het gasnet hebben elektriciteit nodig om te functioneren. Koken kan dus ook niet. De supermarkten blijven dicht. Alle boodschappen in de vriezer ontdooien. Je kan niet meer tanken, of internetten of….

En dan?

In geval van een ramp vertrouwen wij te snel op overheid en hulpdiensten, maar is dat wel zo handig? Zelf ben ik van mening dat bij een grote ramp de capaciteit van hulpdiensten niet voldoende zal zijn om binnen een paar uur een gebied volledig te ontruimen of van hulp te voorzien. Je zal dus zelf maatregelen moeten nemen om in geval van nood de eerste uren of zelfs dagen grotendeels zelfvoorzienend te zullen zijn.

De basis:

De regel van 3. In een crisis situatie houdt de regel van 3 in: Je kan 3 minuten zonder zuurstof, 3 uur zonder bescherming en onderdak, 3 dagen zonder water en 3 weken zonder voedsel. De regel van 3 zijn uitersten, na 3 minuten zie je al aardig blauw en 3 dagen zonder water is alleen redelijk haalbaar indien je totaal geen inspanning levert. Het is dus de kunst om tijdig binnen de regel van 3 te handelen om te kunnen overleven. De zuurstof sla ik even over, maar de volgende 3 zaken zal ik iets uitgebreider bespreken.

Bescherming:

Daar hebben Martina en ik geen goed antwoord op. Ons huis is gebouwd in 2006, dus goed geïsoleerd, maar na enkele dagen zal de temperatuur toch naar zeer onaangename waarden zakken. Extra dekens en kleding zullen helpen. Daarnaast liggen er altijd een grote hoeveelheid kaarsen in de la voor noodverlichting. Verder hebben we ruim 200km van onze woonplaats familie wonen. Met tanken houd ik er meestal rekening mee om minimaal een halve tank over te houden om in geval van nood naar familie te kunnen vertrekken.

Water:

Op dit moment nog geen goede oplossing. Daarom denken we na om volgend voorjaar een regenton aan te schaffen en deze aan te sluiten op onze dakgoot. Ook staat het grondwater in onze omgeving vrij hoog. Een halve meter diep graven is voldoende. Met wat koffiefilters en een pan op het vuur lossen we dat probleem ook op.

Eten:

Enkele weken geleden langzaam begonnen om de voorraden in onze voorraadkast op te hogen. Wel van voedingsmiddelen die we regulier ook gebruiken. Wees dan ook niet verbaasd als je 30 blikjes tonijn, een paar kg rijst of 4 zakken gemengde noten tegen komt in onze voorraadkast. Blijft het koken natuurlijk lastig met een stroomuitval. De BBQ biedt uitkomst om te bakken. Op de BBQ kan natuurlijk ook een pan water of soep worden opgewarmd. Zal je wel een ruime voorraad briketten moeten aanleggen.

Ten slotte:

Survival of the fittest is hier van toepassing. Vroeger dacht ik altijd de sterksten overleven, maar eigenlijk zullen de inventiefste en de mensen die zich het beste aan de noodsituatie kunnen aanpassen de meeste kans maken. Ben je wat meer geïnteresseerd, dan raad ik je de boeken van John Wiseman aan.

Blijven deze zaken voor jou een ver-van-mijn-bed verhaal of denk je werkelijk na over alternatieven om verschillende noodsituaties het hoofd te kunnen bieden?

The Doomsday Preppers Trilogy, part 2

In de tijd dat wij nog een TV abonnement hadden, keek ik regelmatig naar Discovery,- en National Geographic Channel. Eén van mijn favoriete series was Doomsday Preppers. Veelal Amerikaanse personages die zich aan het voorbereiden waren op grote rampen of het einde der tijden. Vaak zwaar over-the-top met atoom schuilkelders, tientallen wapens en soms echt wereldvreemde inzichten met een hoog alu hoedje gehalte.

Ondanks het zeer hoge entertainment gehalte heb ik hier en daar wel sympathie voor deze mensen. Zij denken net zoals de meeste financieel bewuste consuminderaars en FIRE/HOT aanhangers na over hun toekomst en dekken zich daarnaast in tegen eventuele tegenslagen. Met de financiële crisis van 2008 en de orkaan op Sint-Maarten in het achterhoofd bleef dit onderwerp de laatste maanden in mijn hoofd spoken. Hoe goed zijn wij eigenlijk voorbereid op grote tegenslagen?


Deel 2: Bezit

“Alles van waarde is weerloos” schreef Lucebert al in de jaren 50. Inderdaad alles wat je bezit kan verloren gaan door slijtage, diefstal, brand of andere tegenslagen. Wat zijn de mogelijkheden voor de financiële doomsday prepper om zich te beschermen tegen verlies van zijn bezit?

Reductie

We beginnen met de consuminderaars en minimalisten. Wat je niet bezit kan ook niet verloren gaan. Heerlijk als je jouw halve huishouden hebt weggedaan. Weg met alle ballast. Geen angst en onrust meer voor zaken die je niet bezit.

Slijtage

Slijtage blijft een lastig onderwerp. Inschatten hoe lang zaken mee gaan is meestal een gok. Hoewel, sommige zaken zijn voorspelbaarder dan andere. Ook onze persoonlijke voorkeuren en perceptie spelen hier mee. Zelf rijd ik bijvoorbeeld in een 9 jaar oude Corsa met 200.000 km op de teller. Kwam deze week nog zonder problemen door de APK en ik rijd toch echt 30.000 km per jaar. Er zijn genoeg consumenten die hem al 50.000 km geleden hadden afgeschreven, maar hij gaat minimaal 2 keer per jaar voor onderhoud en kleine reparaties naar de garage.

Daarmee maak ik een bruggetje naar onderhoud. Je huis, auto, computer en witgoed onderhouden verhoogt de levensduur en vermindert de kans op onverwacht uitvallen. Toch heeft alles een beperkte levensduur. Financieel bewuste bloggers en lezers maken een potje of budgetteren op onderhoud en vervanging. Zoals Meneer al schreef als reactie op mijn vorige post: “Je moet het dak repareren als de zon schijnt.”

De YOLO’s in onze samenleving lopen nogal eens tegen onverwachte zaken en bijbehorende financiële tegenvallers op. Als grote voorbeeld wil ik de private lease auto’s noemen. Het lijkt ideaal, maar zolang je een standaard model kiest, niet te veel kilometers rijdt en vooral niet je contract afkoopt, gaat het goed. In mijn omgeving hoorde ik laatst een kennis die door een veranderde gezinssamenstelling van haar private lease contract probeerde af te komen. Even vergeten de kleine lettertjes te lezen en 5.200 euro armer….

Vervanging

Maar wat als reductie, onderhoud, reparatie en vervanging niet helpen? Wat als je huis afbrandt, je met de fiets over de kop slaat of de wereld op een andere manier vergaat? Wij Nederlanders zijn wereldkampioen verzekeren en daar slaan we soms echt in door. Zelf houden Martina en ik de volgende regel aan: “Alleen verzekeren wat je zelf niet kunt dragen” Met deze beredenering hebben wij afgelopen jaar onze rechtsbijstand verzekering en aanvullende tandarts verzekering opgezegd. Onze financiële buffer en spaar vermogen zijn groot genoeg om deze tegenslagen op te vangen. Een telefoon, fiets of huisdieren verzekering zal je ons niet snel zien afsluiten.

Maar wat als tegelijkertijd jullie auto kapot gaat, je een wortelkanaal behandeling nodig hebt en de fiets wordt gestolen? Dan zullen we de tering naar de nering moeten zetten. Een jaartje in een oude auto rondrijden of een 2e hands fiets aanschaffen is echt niet het einde van de wereld.

Conclusie

Gezond verstand, op tijd onderhouden en voldoende financiële buffers zijn dus de drie belangrijkste zaken om je bezit te beschermen tegen onverwachte tegenvallers. Mocht het toch echt even tegen zitten, blijf dan goed relativeren. Gezondheid en geluk zijn niet in geld uit te drukken.

The Doomsday Preppers Trilogy, part 1

In de tijd dat wij nog een TV abonnement hadden, keek ik regelmatig naar Discovery,- en National Geographic Channel. Eén van mijn favoriete series was Doomsday Preppers. Veelal Amerikaanse personages die zich aan het voorbereiden waren op grote rampen of het einde der tijden. Vaak zwaar over-the-top met atoom schuilkelders, tientallen wapens en soms echt wereldvreemde inzichten met een hoog alu hoedje gehalte.

Ondanks het zeer hoge entertainment gehalte heb ik hier en daar wel sympathie voor deze mensen. Zij denken net zoals de meeste financieel bewuste consuminderaars en FIRE/HOT aanhangers na over hun toekomst en dekken zich daarnaast in tegen eventuele tegenslagen. Met de financiële crisis van 2008 en de orkaan op Sint-Maarten in het achterhoofd bleef dit onderwerp de laatste maanden in mijn hoofd spoken. Hoe goed zijn wij eigenlijk voorbereid op grote tegenslagen?


Deel 1: Inkomen

Hoewel de meeste FIRE/HOT aanhangers streven naar een inkomen dat niet meer is gebaseerd op werken voor geld, zijn inkomsten op dit moment essentieel voor onze manier van leven in dit deel van de wereld. Toch zien we om ons heen dat de wereld iedere dag verandert. Jaar na jaar komen er steeds minder arbeidsuren beschikbaar per hoofd van de bevolking. We moeten met de beroepsbevolking uit de steeds kleinere vijver van beschikbare arbeid en bijkomend inkomen vissen.

Ook het werk verandert. Door automatisering en robotisering zal steeds meer generalistisch werk verdwijnen ten opzichte van verdere specialisatie van bepaalde beroepsgroepen. Banen met laag geschoold werk geven ook steeds minder zekerheid van inkomsten. Banen verdwijnen naar lage lonen landen en flex contracten zijn de norm.

Gelukkig hebben we in Nederland (en België) een sociaal vangnet in de vorm van de werkloosheid,- en bijstandsuitkering, maar deze zijn altijd tijdelijk, of er wordt verwacht dat je een deel van jouw opgebouwde vermogen op maakt. Daarnaast is een sociaal vangnet ook echt een vangnet. Geen business model waar je oud mee wil worden. De meeste mensen willen toch op lange termijn dezelfde levensstandaard behouden.

Hoe kan je ervoor zorgen dat je inkomstenbron gegarandeerd blijft?

De belangrijkste les die ik van een zeer gewaardeerde ex-collega heb geleerd: “ Zorg dat je altijd bent voorbereid op de toekomst. Dan blijf je zelf in control” Hij was altijd bezig met het onderhouden van zijn zakelijke netwerk. Ging regelmatig borrelen met collega’s uit dezelfde bedrijfstak. Had zijn CV en Linked-in profiel up-to-date. Daarnaast sprak hij 2 tot 3 keer per jaar af met headhunters zodat hij altijd de mogelijkheid had om zeer snel een nieuwe baan te vinden. Dat laatste lijkt misschien wat overdreven, maar aan de andere kant: de meeste freelancers zijn continu bezig met acquisities om hun inkomstenstroom na de huidige opdracht op de gang te houden.

Het onderhouden van je netwerk is een goede korte termijn oplossing, maar hoe zit het met je lange termijn inkomstenzekerheid? 20 jaar geleden was postbode of winkeleigenaar iets waarvan je dacht dat je daarmee oud kon worden. Tegenwoordig ben je veel inkomsten zekerder als je een technisch vakman of IT specialist bent. Ook de trend van generalist naar specialist zie je steeds meer doorzetten. Algemene administratieve,- of Retail medewerkers zijn vervangen door computers of geoutsourced naar lage lonen landen. Daarnaast ben je tegenwoordig met 40 jaar al een ouwe lul en wil de gemiddelde HR manager niet eens meer naar je CV kijken. (Dat zegt meer over de gemiddelde HR-manager dan over de leeftijdsopbouw van de beroepsbevolking)

Om mijn lange termijn inkomsten te garanderen heb ik ook een aantal stappen genomen. Zo val ik met 44 jaar en wel de werk ervaring, maar niet de juiste diploma’s in een risico categorie. Daarom zal ik komend jaar via mijn werkgever een vakgerichte opleiding volgen. Ook houd ik mijn netwerk up-to date. Ten slotte zal ik wanneer ik onverhoopt in de toekomst wordt ontslagen zeker overwegen om via freelancen mijn inkomen te verdienen.

 Heb je wel eens nagedacht of jouw opleiding en functie toekomstbestendig zijn en heb je de mogelijkheden om daar de komende jaren een verbeterslag te kunnen maken?

Wat als je in een vakgebied werkt waar de klappen vallen? Ben je Retail medewerker of eigenaar? Hoe ver is jouw kennis inmiddels om webwinkel specialist te worden? Met de huidige economie is er volop werk te vinden in de transport en horeca, maar hoeveel werkloosheid was er in deze sector rond 2010 – 2012?

Wat als de inkomsten kortere of langere tijd (deels) wegvallen?

Ook daar hebben Martina en ik over nagedacht. Onze savingsrate is ongeveer 35% met daarbij dat Martina en ik ook nog eens 12% zakgeld/kleedgeld/leuke dingen doen geld voor ons zelf houden. Samen ongeveer 47%

Met een savingsrate van 50% zou één ons dus langdurig zonder inkomen kunnen zitten zonder grote problemen om onze levensstandaard te houden. De laatste procenten willen we de komende tijd bereiken door versnelde aflossing van onze hypotheek. Zodra we boven de 50% savingsrate komen, zijn we in principe semi-FIRE wat ons een stukje onafhankelijkheid geeft.

Heb jij al nagedacht over jouw inkomstenzekerheid en heb je naast een financiële buffer al een back-up plan klaar voor onverwachte tegenslagen?

De vakantieplannen

Nee, niet de planning voor de volgende vakantie. Die ligt al min of meer vast: De volgende vakantie keren we terug naar een klein Grieks eiland. Ik bedoel de plannen die wij in de vakantie maken.

Martina en ik zijn net een paar dagen terug uit het toch wat druilerig Drenthe, en daar hebben we tussen de familiebezoeken en het ontspannen door ook weer wat plannen gemaakt voor de komende tijd.

We laten ons gedurende het jaar inspireren door alle blogs die we lezen en hebben in de vakantie rust om deze concreet vorm te geven. Martina zet in op meer bewegen, consuminderen en zaken zelf maken en ben ik vooral aan het nadenken over gezonde & snelle maaltijden en financiële stappen die ik wil gaan volgen. Zelf maak ik de aantekeningen op mijn stukje fruit en Martina meer old school op een college blok.

Waarom doen we dit eigenlijk tijdens onze vakantie? Omdat we in deze periode het meest ontspannen zijn en wat uitgebreider discussiëren en afwegen wat we wel, of niet willen.

Maken jullie ook een soort planning voor de komende periode met zaken waar je meer aandacht aan wil besteden?

En hoe denk jij eigenlijk HOT te worden?

Medebloggers Geldnerd en Verlossende Aflossers hebben mij vorige week aan het denken gezet. Martina en ik hebben al een tijdje plannen voor onze toekomst. Het is een combinatie van uitgaven verlagen, minder werken, 10 jaar eerder stoppen met werken en ook nog lekker Drenthenieren.

Het wordt tijd om deze plannen eens inzichtelijk op papier te zetten en concrete stappen te maken om dit te realiseren!

Wel HOT, niet FIRE. Volledig FIRE zouden we alleen kunnen bereiken door nu naar een klein appartement te verhuizen (in één keer hypotheekvrij) en vervolgens de komende 20 jaar beiden fulltime te blijven werken, totdat we op ongeveer 64 jarige leeftijd FIRE zouden zijn. Daarvoor zijn we te laat begonnen en willen we in de tussentijd ook meer kunnen genieten. Ons pad ziet er iets anders uit.

In het volgende overzicht de route die wij denken te gaan volgen. Uiteraard is deze planning gemaakt met de kennis van nu en blijft onder voorbehoud van gezondheid, politiek en economische veranderingen.

 

De planning staat nu op papier, maar er zijn nog wel wat variabelen die uitgezocht dienen te worden.

  • Is mijn werkgever bereid mijn opleiding te betalen?
  • Staat mijn werkgever het toe om minder uren te werken of mag ik dan op zoek naar een andere werkgever of inkomstenbron?
  • Hoe is mijn pensioen opgebouwd, en wat zijn de mogelijkheden om deze te vervroegen?
  • Wat zijn de mogelijkheden voor een familiehypotheek van een recreatiewoning?

Voldoende stof om nog vele hete blog berichten te schrijven.