We hebben de stekker eruit getrokken….

Woensdagmiddag kwamen we thuis van anderhalve week vakantie in Drenthe. Normaal zijn we dan geheel ontspannen, maar dit keer waren we kribbig. We liepen al een paar dagen op elkaar te mopperen. Kort lontje en op iedere slak zout leggen. We konden onze vingers er niet achter krijgen. Wat was er aan de hand?

We zaten met het vakantie huis in onze maag. Beiden voerden we een grote inwendige strijd tussen hart en verstand. ’s Middags barste de bom en hebben we uren zitten praten en praten.

Ons hart zegt: Kopen! Dit is een eenmalige mogelijkheid en unieke kans. Martina heeft hier haar jeugd doorgebracht, vakantie na vakantie en vele weekenden. Ik vind het vooral een mooie omgeving met rust en ruimte, maar herken het gevoel wel. Mijn ouders hebben een chalet in Brabant gehad waar ik mijn jeugd heb doorgebracht.

Waarom bleef het hele plan dan al bijna 4 maanden aan ons knagen? Wat zien we over het hoofd? Financieel kunnen we de aankoop dragen door kleiner te gaan wonen. Verkoop en aankoop van een huis vinden wij wel stressvol, zeker in deze oververhitte markt, maar we hebben nog een jaar om alles te regelen. Door kleiner te gaan wonen (Nou ja, klein. Er zijn genoeg mensen die blij zouden zijn met een modern 3-, of 4-kamer appartement) zouden we onze kosten in de hand kunnen houden en de saving rate rond de 30% kunnen houden.

Uiteindelijk vonden we de ontbrekende factor: Tijd.

We komen tijd te kort om voldoende van de recreatie woning te genieten. We hebben slechts 5 weken vakantie per jaar en die gaan verdomd snel voorbij. De recreatie woning is mooi, maar oud en zeer bewerkelijk. Geheel van hout, enkel glas. Midden in het bos, grote tuin, achterstallig onderhoud op het schilderwerk. Het mag slechts recreatief bewoond worden, ofwel tweederde van het jaar.

We zullen alle vrije tijd en iedere vakantie moeten investeren schilderen, schoonmaken, tuinonderhoud, etcetera. We zouden alleen maar werkvakanties hebben. Leuk voor één of twee keer, maar niet voor de komende 5 tot 10 jaar.

Maar wat als we de boel verder zouden moderniseren? Verhuur, onderhoud en schoonmaak uitbesteden zodat we wel het bezit hebben, maar verder in onze 5 weken vakantie kunnen genieten? Dan zouden we naast het aankoopbedrag nog eens zoveel geld kwijt zijn, dat we niet voldoende overhouden om binnen enkele jaren hypotheek vrij te zijn en voelt het meer als een bewerkelijke vastgoed investering dan “ons vakantiehuisje”

Hoe deden onze ouders dat dan? Mijn schoonmoeder is tot haar vut lerares basisonderwijs geweest, ongeveer 12 weken per jaar vakantie. Mijn schoonvader heeft een technische achtergrond. Klussen was voor hem ontspanning. Daarnaast hebben zij na hun vut nog bijna 16 jaar van het huis kunnen genieten tot het fysiek te zwaar werd om alles bij te houden.

Tijd voelen wij als onze beperkende factor. Ik ben druk bezig om in de toekomst op project basis te gaan werken en Martina heeft nog even overwogen om als zij-instromer over te stappen naar het onderwijs, maar we vinden het nu een brug te ver.

Is het een gemiste kans of zijn we een stelletje softies dat we de stap uiteindelijk niet hebben durven maken?

Misschien wel, we vinden het moeilijk, heel moeilijk. Onze stemming: Dankbaar dat we mogelijkheid van mijn schoonouders hebben gekregen. Melancholisch, terugdenkend aan de mooie tijd vroeger en wetend dat deze niet meer terug zal komen. Bedroefd dat de mogelijkheid een paar jaar te vroeg is gekomen. Opgelucht dat we nee hebben durven zeggen. Gemotiveerd en strijdvaardig om verder het HOT pad te bewandelen en vooral aan Time Rich in HOT te moeten werken.

Drenthe is niet uit ons hart. We zijn gemotiveerd om aan ons eigen stukje Drenthe te gaan werken. Niet op korte termijn, maar wel moderner en onderhoudsvriendelijk, zodat we van onze kostbare vrije tijd kunnen genieten. Niet ieder vrij moment bezig met onderhoud en schoonmaak, maar genietend van de tuin, wandelen, fietsen en vissen. Samen en met onze dierbaren.

pffffff…….

 

Van rollercoaster naar rust in ons hoofd

De teerling is geworpen. Na een zomer die wel leek op een mentale  rollercoaster, hebben Martina en ik vorige week woensdag het definitieve besluit genomen: We gaan onze eengezinswoning te koop zetten. Van de overwaarde kopen we het vakantiehuisje van mijn schoonouders. Het restant leggen we in voor de aanschaf van een appartement.

Nadat we afgelopen weken ongeduldig op onze hypotheek verstrekker hadden gewacht, kregen we maandag 17 september eindelijk terugkoppeling van onze hypotheekbemiddelaar Paul: “De bank is bij hoge uitzondering akkoord om een hypotheek op een box3 (recreatie) woning te verstrekken, maar jullie eengezinswoning is onderpand en de offerte is slechts 2 maanden geldig en kan maximaal 2 maanden worden verlengd” 

Bijna zoals wij wensten, behalve dat de overdracht pas 1 oktober 2019 zal plaatsvinden, wat ik duidelijk in de hypotheek aanvraag had gemeld.

“OK en nu?”

Eerst maar eens met Martina haar ouders gebeld om te vragen of we de overdracht 9 maanden konden vervroegen. Indien mijn schoonouders iets in hun hoofd hebben zitten, willen ze daar niet van afwijken. Een dag later werden we terug gebeld en de overdrachtsdatum blijft ongewijzigd. Dat heeft met gevoel en mentaal afscheid nemen van het huisje en de omgeving te maken. Ze willen nog één zomer genieten van hun huisje, niet van het gehuurde huisje.

Dan maar weer terug naar onze hypotheekbemiddelaar: “Paul, hoe groot is de kans dat we dezelfde aanvraag over 9 maanden opnieuw kunnen indienen en dat deze wederom wordt goedgekeurd?” Het antwoord dat we terugkregen lag in lijn der verwachting: “Sorry Chris, de bank maakt nu een uitzondering. Het kan best dat de interne regelgeving bij de bank weer verandert per 1 januari en de bank bij een nieuwe aanvraag over 9 maanden niet akkoord zal gaan”

We hebben nog de opties besproken van beide huizen bij een andere bank herfinancieren (ook geen hele grote kans) of een persoonlijke lening die rond 6% rente uitkomt, terwijl we nu nog met 5,65% rente vast voor de komende 12,5 jaar op onze huidige woning zitten. Niet echt gunstige voorwaarden, en zeker niet HOT! Wij willen in-control blijven en niet afhankelijk van de grillen van een hypotheek verstrekker.

Ten slotte hebben we de knoop definitief doorgehakt. Het geeft rust in ons hoofd. Uiteraard zijn een huis verkopen en weer terugkopen ook wel enigszins stressvol, maar nu zijn wij in-control. De overwaarde is voldoende voor het vakantiehuisje en een probleemloze hypotheek voor een appartement. Daarnaast zijn we dan onze hypotheek met het rentepercentage van 5,65% kwijt zonder de boeterente die nog steeds ruim €30K zou bedragen.  Tevens komen we straks uit op één hypotheek, die waarschijnlijk kleiner dan twee procent rente bedraagt, en blijven de hypotheek lasten daardoor een stuk overzichtelijker en onze savings rate groter dan 30% A.K.A vrijheid!

Waiting in Vain

Afgelopen juni gaven mijn schoonouders aan dat we hun recreatie woning in Drenthe konden overnemen. Vier jaar vroeger dan we hadden  gepland. We zijn nog niet klaar met de onze eigen hypotheek, dus moesten we flink rekenen aan alle financieringsmogelijkheden. Ook daar zijn we uiteindelijk uitgekomen.

Bij een etentje met mijn schoonouders kwamen wij erachter dat het hypotheek bedrag dermate betaalbaar is, dat we ons huidige huis zouden kunnen behouden en een 2e hypotheek kunnen afsluiten waarbij we de woonlasten voor 2 woningen goed kunnen opbrengen en nog steeds een savingsrate rond de 25% kunnen behalen.

Een week of vier geleden kwam team Cheesy gezellig eten. Uiteraard kwam de recreatiewoning ter sprake en naïef als ik ben dacht ik dat een hypotheek voor een recreatiewoning goed te regelen zou zijn. Ik werd door de met vastgoed bekende kaaskoppen snel uit de droom geholpen: Recreatiewoningen zijn lastig te financieren. ’s Avonds nog even nagezocht op internet. Inderdaad slechts een beperkt aantal geldverstrekkers, en dan tot 70% van de marktwaarde en alleen voor stenen woningen.

Lekker dan! grrrrr.

Door de vele aflossingen in de afgelopen jaren hebben we wel veel overwaarde in  onze woning zitten, maar niet voldoende om 30% cash af te tikken. Daarbij is de recreatiewoning wel op een stenen fundering geplaatst, maar van hout. Die 30% cash zouden wij wel bij elkaar kunnen sparen. De overdracht is pas in het vierde kwartaal volgend jaar. De houten woning wordt redelijk onoverkoombaar.

Oké en nu?

Een week zitten broeden over hoe en wat, en het eerstvolgende weekend onderstaande email naar onze hypotheekbemiddelaar verzonden. We kennen elkaar zeer lang, want diverse familieleden regelen al bijna 30 jaar financiële zaken met dit familiebedrijf. Geen dossiernummer maar een voornaam is voldoende. Vandaar het tutoyeren en de informele stijl van deze email:

Goedemorgen Paul,

Martina en ik hebben de mogelijkheid op per 1 oktober 2019  de nieuwe eigenaren van een recreatie woning te worden. De woning is komend jaar al 40 jaar in het bezit van Martina haar ouders en zij willen deze graag aan ons verkopen om het in de familie te kunnen houden. 

Deze houten recreatiewoning met bijbehorende kavel van 8800m2  kunnen wij voor een aantrekkelijk bedrag aanschaffen. 

Het grote probleem is dat het een houten woning betreft. Door deze beperking zouden wij niet in aanmerking komen voor een standaard hypotheekvorm voor een recreatiewoning. 

Een mogelijkheid die wij overwegen is de overwaarde van onze huidige woning te gebruiken. We hebben in de afgelopen 7 jaar het hypotheekbedrag van €230.550 verlaagd naar ongeveer €93.500. Bijna €140K met een rente van 5,65% De maandlasten zijn inmiddels gedaald van €1332 naar €609 en we kunnen gemiddeld €1500 tot €1800 per maand additioneel aflossen. De woningen in onze straat worden op dit moment dik boven de 3 ton verkocht wat resulteert in een overwaarde van ongeveer €210K

Is het bij onze hypotheek verstrekker mogelijk om van deze €210K een deel van de overwaarde op te nemen door middel van een 2e hypotheek op onze woning? Deze 2e hypotheek zal worden gebruikt voor de aanschaf van de recreatiewoning in Drenthe. Met het opnemen van deze overwaarde zou het openstaande hypotheekbedrag ruimschoots onder de executiewaarde van onze huidige woning blijven. 

Ook begrijpen we dat het opnemen van deze overwaarde eventueel consequenties zou kunnen hebben op de hypotheekrente aftrek. Het (deels) vervallen van deze hypotheekrenteaftrek heeft geen invloed op onze besluitvorming.

Indien dit niet mogelijk is bij onze hypotheek verstrekker, zullen we onze eigen woning verkopen en met de overwaarde de recreatiewoning aanschaffen. Het restant van de overwaarde zal dan worden gebruikt om een deel van onze nieuwe woning te financieren. 

Uiteraard zal dan de consequentie zijn dat de nieuwe hypotheek voor onze volgende woning niet bij de huidige hypotheek verstrekker wordt afgesloten. Martina en ik begrijpen dat het bovenstaande vraagstuk niet gemakkelijk is, en hoeven niet op stel en sprong antwoord. Wel zouden we graag binnen enige weken terugkoppeling willen hebben of de hypotheek verstrekker mee wil in ons verzoek. 

Alvast bedankt voor je hulp!

Een dag later nog even gebeld en de boodschap voor de hypotheek verstrekker was tussen de regels door zeer duidelijk. Een 2e risicoloze box 3 hypotheek kunnen verstrekken, of de boot missen inclusief de huidige cash cow van 5,65% op de eerste hypotheek.

Nu is het wachten op terugkoppeling van onze hypotheek verstrekker. Hopelijk niet tevergeefs, ofwel waiting in vain

 

FIRE meetup 30/9 – update

Vanavond heeft nieuwe blogster Ingrid van het blog Financieel Avonturier zich aangemeld als 45e bezoeker voor de FIRE meetup van 30 september. Daarmee wil ik voorlopig even de rem op het aantal deelnemers zetten. Dat is niet negatief bedoeld. Ik ben blij met het het grote aantal deelnemers en de vele nieuwe gezichten.

Zondagmiddag 5 augustus gaan Martina en ik een aantal locaties bekijken voor de Meetup in Zwolle. Hoe groter het aantal deelnemers, des te lastiger is een locatie te vinden waar we gratis gebruik van kunnen maken. Van deze 45 bezoekers verwacht ik dat er nog enkele zullen afvallen. Daarom maak ik wel een reserve lijst waar deelnemers zich kunnen aanmelden.

Uiteraard is niemand eigenaar van een FIRE meetup en moedig ik het zeker aan om alvast volgende in te plannen. Bijvoorbeeld zondag 30 december. Wie durft de handschoen op te pakken?

Verdien ik eigenlijk genoeg?

Dat is een lastige vraag. De gemiddelde Nederlander en/of Belg spreekt niet snel over zijn salaris. We pronken er niet mee zoals een Amerikaan dat kan. Toch wil ik, en waarschijnlijk de meeste onder ons, wel graag weten wat mijn collega’s verdienen en of ikzelf meer of minder verdien.

Is dat afgunst?

Voor mij zeker niet, maar niets menselijks is ons vreemd. Wat voor mij vooral belangrijk is: Voldoende plezier en vrijheid in mijn werk en de maximale inkomsten genereren in minimaal gewerkte uren. Dat is een contradictie waar je zelf de balans in dient te vinden. Maximale inkomsten met weinig plezier houd je niet lang vol. Maximaal plezier en vrijheid met lage inkomsten is leuk wanneer je FIRE bent, maar niet op de weg daar naar toe, zoals de meeste lezers van dit blog.

Op dit moment heb ik voldoende plezier en vrijheid in mijn werk, hoewel een functie nooit 100% is zoals ik deze zelf zou invullen. Dan blijft de vraag open: Verdien ik eigenlijk genoeg, of kan ik meer verdienen om sneller FIRE/HOT te worden?

Allereerst ben ik binnen mijn eigen organisatie gaan zoeken. Mijn functie is binnen de CAO vastgelegd en ik heb 3 directe collega’s verdeeld over 4 vestigingen binnen onze organisatie. Met één heb ik een aantal maanden geleden gesproken. Zij is buiten onze organisatie aan het kijken voor “meer vrijheid en plezier” Het salaris dat we verdienen is precies hetzelfde. Gelukkig, daar hoef ik mij geen zorgen om te maken.

Vervolgens was ik wel benieuwd naar wat mijn collega’s bij andere bedrijven verdienen ten opzichte van wat ik verdien. Allereerst heb ik op de site van de branche organisatie gekeken. Daar zit ik net onder tot op gemiddeld wat er in ons vakgebied wordt betaald. Hmmm, redelijk.

Als derde bron heb ik afgelopen winter een opleiding gevolgd. Tijdens het afscheidsdiner was ik zo vrij om ook eens bij vakgenoten te informeren. Allemaal ongeveer op hetzelfde salaris met iets minder ervaring en/of iets jonger. Niet onaardig, kan iets beter.

Bottom line, Ik zit iets onder gemiddeld tot gemiddeld wat er in mijn vakgebied wordt betaald. Dat heeft met 2 zaken te maken:

  1. Ik ben zij-instromer.
  2. Wel de ervaring maar niet de juiste opleiding

Met de opleiding ben ik juist druk bezig. Nadat ik afgelopen winter al een eerste opleiding heb gevolgd, heb ik vorige week informeel toestemming gekregen tot het volgen van een opleiding begin 2019. Indien het budget formeel beschikbaar komt, heb ik in anderhalf jaar tijd toch €8500,- studiekosten bij de werkgever kunnen neerleggen. Ineens verdien ik niet meer zo slecht!

Toch wil ik met het aankomende 2e huis mijn savingsrate verhogen. Besparen kunnen we nog wel iets, maar meer salaris zal zeker helpen. Daarom wil ik volgens planning ook gaan detacheren of freelancen tot ik locatie onafhankelijk vanuit Drenthe zou kunnen werken.

Dan nu de cliffhanger: Hoeveel verdien ik dan eigenlijk? Google maar op: NEVI, tactisch inkoper, industrie, Randstad

Verdien jij eigenlijk genoeg?

 

 

 

 

Netwerken voor mijn toekomstplanning

Afgelopen maandag had ik een terugkomdag van de opleiding welke ik afgelopen winter heb gevolgd. We hebben interessante business cases besproken en daarna met z’n allen bij een restaurant in de buurt gegeten. Het was goed uit te houden op het terras waardoor we pas na de chaotische avondspits naar huis gingen.

Zoals ik een paar weken geleden al aangaf, ben ik in navolging van het grote plan van Lonneke ook bezig met mijn toekomst planning. Daarin geef ik aan dat ik in de overgang van de 40 urige werkweek naar een locatie onafhankelijke inkomstenbron een tussenstap wil maken als freelancer of detacheerder.  Dat is niet alleen de tussenstap, maar ook het backup plan.  Daarnaast wil ik komend jaar de voortgezette opleiding volgen.

Uiteraard heb ik dit deel van de plannen met vakcollega’s en leraar van de opleiding gedeeld, waarbij ik aangaf dat wanneer de opleiding niet in het budget van de werkgever valt, ik deze zelf zou bekostigen. Alles is onderhandelbaar geldt ook voor het volgen voor een opleiding. De eerste meevaller is al binnen want de tarieven zijn gebaseerd op business to business en kunnen voor particulieren anders uitvallen….

Daarnaast al prima kunnen netwerken voor een detacheer en ZZP overeenkomsten in het vakgebied. Ik weet nu grotendeels wat er mogelijk is in de markt en wat ik kan verwachten.

Weer een stap dichter bij de uitvoering van de planning!

Scenario nummer 13

Nee, geen heftige politieserie met snelle motoren, maar het aantal varianten dat we in de afgelopen twee weken hebben doorgerekend nadat we te horen kregen dat we komend jaar het vakantiehuis van mijn schoonouders kunnen overnemen.

“Begin je niet een beetje door te draaien Chris” Jazeker! Nadat we bij mijn schoonouders de kat hadden opgehaald, heeft het bijna een week door mijn hoofd gespookt. Onrustig slapen, af en toe in gedachte weg dromen. Na een week was ik het zat en heb ik de hele zondagavond 10 scenario’s doorgerekend in Excel. Leve de inzichten vanuit ons kasboek en de informatiebronnen op internet!

In de dagen daarna kwamen er na lange discussies tijdens en na het avondeten nog 3 scenario’s bij en zaten we in totaal op 13. Voor de rest heb ik geen tik hoor….. Tot afgelopen vrijdag waren we er ongeveer uit. Huidige woning houden. Nieuwe hypotheek afsluiten voor het vakantiehuisje. 4 tot 5 jaar de tanden op elkaar om de hypotheek van onze woning in de Randstad af te lossen om ten slotte verder af te lossen op onze vakantiewoning in Drenthe.

Klinkt niet heel erg FIRE hé, 2 hypotheken? Ineke wees mij er na mijn vorige blogpost al op en eigenlijk heeft zij gewoon gelijk. 5 jaar dubbele hypotheeklasten. Wat als het tegenzit en één van ons tijdelijk zonder inkomen komt te zitten?

Dat gevoel had ik ook, maar alle grote financiële besluiten nemen we met zijn tweeën. Martina had koudwatervrees. We moeten zeker niet in zeven sloten tegelijk lopen en het huidige huis is absoluut een topstek.

Toch heb ik zaterdag tijdens de FIRE meeting in Utrecht uitgebreid met Geldnerd en fruitige Joost gesproken (die krijg ik vast teruggekaatst als hete Chris) De wijze inzichten van beide heren, en van de overige bloggers/deelnemers vervolgens uitgebreid met Martina doorgesproken.

Het is nu redelijk geland. We zijn er voor ongeveer 90 tot 95% uit. Uiteraard nog onder voorbehoud van de definitieve vraagprijs die mijn schoonouders zullen rekenen, maar hé: “alles is onderhandelbaar” 

Wat is het dan geworden?

Scenario nummer 13:

  1. Onze eengezinswoning in de Randstad verkopen.
  2. Tijdelijk huren.
  3. Van de overwaarde kopen we de woning in Drenthe. Van het restant van de overwaarde (geen idee hoeveel want de aankoop van Drenthe en de verkoop Randstad hebben nog niet plaatsgevonden) plus een nieuwe hypotheek kopen we een appartement in onze huidige woonplaats.
  4. Door het tijdelijk huren hebben we relatieve rust om goed naar het juiste appartement te zoeken in deze oververhitte markt.

Op deze manier blijven we slechts 1 hypotheek houden en voldoende savingsrate (geschat 25 tot 30%) om HOT te kunnen blijven leven en binnen 10 tot 12 jaar ons appartement te kunnen aflossen. We profiteren op deze manier optimaal van de werkgelegenheid in de Randstand en van rust in Drenthe.

Nu we er vrijwel definitief uit zijn, geeft het meer rust en kan ik mij eindelijk op zaken als consuminderen, ontspullen en afvallen gaan richten.

De dag dat alles anders werd

Een zaterdag in juni,  lunchtijd. We zitten bij het vakantiehuis van mijn schoonouders. In het zonnetje op het terras aan een kopje thee, verhalen uit te wisselen van de vakantie. De kat zit chagerijnig binnen te wachten, wetende dat hij na een paar weken logeren in het bos, straks weer mee naar huis zal moeten. Terug van zijn koninkrijk in Drenthe, naar de achtertuin in de Randstad.

Mijn schoonvader schraapt zijn keel: “Martina, Chris, Zouden jullie nog steeds een huis in Drenthe willen kopen? Ja graag! zeggen we in koor, zodra we in 2023  hypotheekvrij zijn met onze eigen woning, zouden we graag de mogelijkheid hebben jullie vakantiehuis over te kunnen nemen.” We hadden onze plannen al vorig jaar een keer gedeeld bij een etentje.

“Het onderhoud gaat ons zwaar vallen” ging mijn schoonvader verder. “Aan onze vaste woning hebben we voldoende werk. Eigenlijk willen we volgend jaar het vakantiehuis al te koop zetten. In september willen we een taxatie laten maken. Zijn jullie nog steeds geí ntresseerd?” Halverwege de zin, zat ik in gedachte al 3 stappen verder: Dubbele hypotheek, HOT planning, huidige eengezinswoning aanhouden of versneld naar een kleiner appartement verhuizen om de hypotheek omlaag te krijgen?

Zoals veel bloggers, maar ook ondernemers schrijven. Het pad naar FIRE of succes is niet altijd in een rechte lijn. Vallen en opstaan, improviseren en aanpassen. Dat zullen we zeker moeten doen.

We hebben nu één ding zeker: Het vakantiehuis in Drenthe willen we kopen. Het zit al bijna 40 jaar in de familie. Hier voelen we ons thuis en willen we oud worden. Dat is ons primaire doel.

We zullen van gemakkelijk leven naar wat zuiniger moeten gaan om de kosten te kunnen opbrengen. Daarnaast zullen we de komende maanden een aantal vragen moeten beantwoorden zoals het inrichten van een familiehypotheek, aflossingsvrije hypotheek tot onze woning in de randstad is afgelost? Erfrecht en eventueel een vordering op jezelf hebben? Wat als de lasten zwaar vallen? Dan toch naar een kleiner appartement verhuizen?

We zijn er zeker nog niet uit. Wordt vervolgd…….

 

De evolutie van onze hete plannen, deel 3

Zoals ik in mijn vorige blogpost al beschreef, heb ik in de afgelopen vakantie nieuwe plannen gemaakt. De plannen waren te veel op de verdere toekomst gericht en te weinig op nu genieten De balans lag verkeerd. In de nieuwe plannen komen timing en balans meer tot zijn recht. “Hard werken en sparen tot 60 jarige leeftijd en dan met pensioen” wordt vervangen door: “Nu al minder werken, maar met minder uren tot een latere leeftijd van 70+ werken.”

De nieuwe plannen bestaan uit 3 delen:

[1] De voorbereiding -> Juni 2018 tot september 2020

[2] De overgang -> Oktober 2020 tot september 2023

[3] De uitvoering -> Vanaf oktober 2023

Door het opdelen in 3 stukken (en meerdere subdoelen) met bijbehorend tijdspad, houd ik het overzicht en zal ik niet vervallen in vele taken slechts half uitvoeren, maar hopelijk alle doelen volledig kunnen afronden.

Wat houd de planning precies in?

[1] De voorbereiding

In deze periode van ruim twee jaar wil ik werken aan mijn gezondheid en een optimalisatie slag maken in mijn omgeving door consuminderen, het wegdoen van overbodige spullen, en het huis verder aanpassen zodat schoonmaken en onderhoud nog sneller en gemakkelijker kunnen worden uitgevoerd. Samengevat: Meer vrijheid in mijn privé leven creëeren.

[2] De overgang

In deze periode van maximaal drie jaar wil ik de transitie maken van vaste baan naar locatie onafhankelijk werken. Dit hoop ik te bereiken door een locatie onafhankelijke inkomstenbron op te zetten en in drie jaar uit te bouwen. Het doel is: €2.500,- netto per maand in maximaal 1200 uur per jaar. Werkend, deels vanuit huis of locatie onafhankelijk.

[3] De uitvoering

Indien de locatie onafhankelijke inkomstenbron opzetten is gelukt, zijn er voor mij geen economische belemmeringen om part-time te werken en te verhuizen naar het noorden van het land, waar er meer rust en ruimte is dan de drukke Randstad. Doel: Minder gebonden aan de Randstad en aan vaste werktijden, meer vrijheid.

Toelichting

Uiteraard zitten er nog veel open einden aan deze planning. Zo wil Martina waarschijnlijk tot het einde van haar loopbaan in de Randstad blijven werken indien mijn transitie niet lukt. Verder wonen familie & vrienden ook deels in de Randstad. Het gevoel, en vooral de keus hebben staan hier voorop, maar deels in de Randstad en deels in het noorden verblijven kan tot de mogelijkheden behoren.

Daarnaast is het opzetten van een locatie onafhankelijke inkomstenbron veel gemakkelijker gezegd dan gedaan. Een boek schrijven, workshops geven of een webshop bouwen zouden tot de mogelijkheden kunnen behoren, maar volstaat deze inkomstenbron om voor de komende 20 tot 30 jaar voldoende inkomsten te genereren?

Ten slotte is er ook een back-up plan, indien de transitie naar de locatie onafhankelijke inkomstenbron opzetten mislukt, wil ik mijn huidige beroep als freelancer of gedetacheerd blijven voortzetten. Projecten van meerdere maanden afgewisseld met mini-pensioenen van enkele weken tot maanden. Meer vrijheid, minder gebonden aan één werkgever!

Voor de planning zoals in deze blogpost is beschreven, zal ik een apart tabblad aanmaken in het menu. Daar heb ik ook meer subdoelen ingevuld.

De evolutie van onze hete plannen, deel 2

Al weer bijna 2 weken terug van vakantie. Goed ontspannen en vol met oude, maar ook nieuwe ideeën, heb ik de laatste weken gebruikt om mijn toekomstplanning opnieuw vorm te geven.

Delen van het plan spookten al een paar jaar door mijn hoofd, maar kon ik geen goede plaats geven of gaven mij onrust door teveel door en bij elkaar te willen. Daardoor bleven de plannen hangen in halve ideeën en heb ik deze nooit verder uitgewerkt.

Deze nieuwe planning is ontstaan door het lezen van “een werkweek van 4 uur” van Timothy Ferris, gecombineerd met veel invloeden vanuit de consuminder en FIRE community en met een Nederlandse twist door de progressieve belasting, vermogens rendement heffing en de wettelijk beoogde pensioen leeftijd van bijna 70

De wijze les van een oud leidinggevende van een aantal jaar geleden: “Indien het te groot is om in één keer te overzien, kan je het beter opdelen in kleine behapbare stukken” Dat advies heb ik nu opgevolgd door mijn toekomstplannen in 3 grote stukken op te delen. 1 De voorbereiding, 2 De overgang en 3 De uitvoer.

Het uiteindelijke doel:

HOT. Minder uren werken, meer tijd voor leuke zaken, gezond en gelukkig oud worden in een inspirerende omgeving. (Buitenaf hypotheekvrij wonen in Drenthe/ Noord Nederland)

Hoewel ik afgelopen najaar al een plan had gemaakt, is dit toch weer aangepast. Waarom? Omdat ik eigenlijk wel klaar ben met het 40 uur voor een werkgever werken en de leuke dingen maar te blijven uitstellen naar: “Later als we de hypotheek hebben afgelost” en “hard werken zodat we eerder met pensioen kunnen.” De plannen waren te veel op de toekomst gericht en te weinig op nu genieten (wat heel wat anders is dan nu geld over de balk gooien) De balans lag verkeerd. In de nieuwe plannen komen timing en balans meer tot zijn recht.

Hoe de planning is opgebouwd zal ik in de volgende blogpost beschrijven.

Blijven jouw plannen ook evolueren door nieuwe inzichten en onverwachte zaken of liggen deze vrijwel vast voor de komende jaren?

Waarom mijn keuze niet op FIRE, maar op HOT is gevallen.

De laatste zaterdag van juni is er wederom een BENL FIRE meeting welke (met grote waardering vanuit mijn kant) door Team CF en ATL wordt georganiseerd. De Utrecht editie van afgelopen jaar was voor mij de aanleiding om zelf met dit blog te beginnen.

Ondanks de titel FIRE meeting, bewandel ik zelf liever het pad van HOT.

Wat zijn de overeenkomsten en wat zijn de verschillen tussen deze twee? En waarom valt mijn keuze juist op HOT?

De overeenkomsten

De overeenkomsten tussen beide groepen zijn de ontevredenheid met de huidige manier van leven. Geen genoegen nemen met een saaie of veeleisende baan tot je pensioenleeftijd en slechts 5 weken vakantie. Geen lifestyle inflatie willen toepassen omdat je “het verdient” Brood en Spelen omdat je niet anders gewend ben. Leven in de real-life Matrix omdat je niet anders kent. Bewust van de mogelijkheden om uit de ratrace te stappen en het leven meer en meer naar jouw hand te zetten.

Naast deze bewustwording dat het anders kan, is het financiële gedachtengoed grotendeels hetzelfde. Living below your means en het verschil investeren in kostenreductie en zaken die geld opleveren zoals aandelen, verhuurd vastgoed of crowdfunding. Het beoogde resultaat is minder financiële afhankelijk van werkgever, overheid, pensioenfonds of klanten.

De verschillen

De verschillen zitten vooral in het eindresultaat. De FIRE aanhanger zal streven naar volledige financiële onafhankelijk doordat het rendement van zijn/haar investeringen de volledige uitgaven dekt of zelfs overtreft.

De HOT adept hangt wel dezelfde levensstijl aan, maar zijn einddoel hoeft geen volledige financiële onafhankelijkheid te zijn. Een grotere onafhankelijkheid van werkgever, of meer vrijheid dan 40 uur werken en 5 weken vakantie per jaar kan zijn uiteindelijke doel zijn.

Mijn keuze voor HOT

De keuze waarom ik uiteindelijk voor HOT ipv FIRE heb gekozen heeft een twee redenen, tijd en gezondheid.

Rond mijn 42e ben ik pas financieel bewust geworden. Met de huidige overwaarde op het huis, openstaande hypotheek en savingsrate zouden wij voor volledig FIRE nogal rigoureus ons leven dienen om te gooien. Eengezinswoning verkopen, klein hypotheekvrij appartement terugkopen, auto verkopen en beiden fulltime tot een leeftijd van 60 blijven werken. Ja dat is mogelijk, maar wij vinden de investering te groot om deze weg te bewandelen.

Het 2e en nog belangrijker aspect is de gezondheid. Indien ik ergens mag tekenen dat Martina en ik in goede gezondheid 90 jaar worden, zou ik nog overwegen om tot 60 jaar fulltime door te werken. Die garantie kunnen we niet krijgen. Daarom kiezen wij het pad van parttime werken en langer doorwerken. Ten slotte ben ik van mening dat minder uren, maar langer doorwerken mij vitaler houd dan tot 60 jaar fulltime werken om dan abrupt te (kunnen) stoppen.

Keuzevrijheid

Het nadeel van niet volledig FIRE, maar slechts HOT is de keuze vrijheid. De vrijheid in het zelf indelen van tijd, werkzaamheden en locatie hebben we niet volledig in eigen hand.

Omdat wij de HOT weg bewandelen, zullen we dus ons best moeten doen om binnen de regels van het spel onze maximale vrijheid te optimaliseren naar onze persoonlijke wensen.

Dat wordt de rode draad in mijn weg naar HOT!

Alles is onderhandelbaar

Zondagmiddag zijn we weer teruggekeerd van twee weken Karpathos. Een klein en relatief rustig Grieks eiland tussen Rhodos en Kreta. Enkele dagen voor vertrek bezochten we het oude dorp Olympos waar de tijd soms stil lijkt te staan. De verharde weg is pas tien jaar geleden aangelegd en de generatie 60+ loopt er (ook buiten het toeristenseizoen) nog deels in klederdracht. Toch begon het moderne leven hier door te sijpelen. De eerste ATM was dit jaar geplaatst, en waren er diverse tavernes en toeristenwinkeltjes geopend. Naast de gebruikelijke prullaria werden er ook ambachtelijke producten zoals linnengoed en houtsnijwerk verkocht.

Terwijl de winkel eigenaresse haar handgemaakte linnengoed met sierlijk borduurwerk aan een Nederlandse echtpaar stond te tonen ging de dame in kwestie er bot, bruut en direct zoals Hollanders dat kunnen in: “I only want to pay ten euro’s for this cloth.” Diep beledigd keek de eigenaresse de toerist aan, griste het linnengoed uit haar handen en duwde haar met zachte drang de winkel uit, het Nederlandse stel verbouwereerd op straat achterlatend.

Ik sprak het stel er op aan en meldde dat we hier niet op de souk liepen, maar met Grieken te maken hadden en deze door het cultuurverschil op een iets andere wijze benaderd dienen te worden. Een boze blik mijn kant op was mijn beloning. Grijzend liep ik door. Twee winkeltjes verder liet ik mij verleiden door een mooie pen en bijbehorende pennendoos welke door de eigenaar van olijfhout waren vervaardigd. Alle goedkope, half uitgedroogde reclamepennen de deur uit en terugvallen op één kwaliteitspen vind ik consuminderwaardig. Daarbij moet je jezelf af en toe verwennen.

Mijn onderhandelingen gingen iets subtieler. Eerst de gebruikelijke beleefdheden uitwisselen. Vervolgens nog de kwaliteit van zijn houtsnijwerk prijzen en ten slotte heel voorzichtig aangeven dat ik eventueel belangstelling voor beide items zou kunnen hebben. Met een grote glimlach van de eigenaar kreeg ik in ongeveer anderhalve minuut 17% van de prijs af. Voor mij de sport om er wat vanaf te praten en voor hem voldoende marge om nog iets te kunnen verdienen.

Ok, de moraal van deze heeeeule lange intro: Alles is onderhandelbaar, maar wel volgens de regels van het spel.

Door mijn inkoop achtergrond heb ik zeker een voorsprong op de gemiddelde consument, maar alles is onderhandelbaar. In de afgelopen jaren regelmatig korting bedongen op electronica, auto’s, ons internet abonnement, of keukenspullen op de rommelmarkt. Meestal krijg ik wel iets van de prijs onderhandeld, soms ook niet.

Jaren ervaring kan ik niet in één blogpost delen, Enkele handvatten kan ik echter wel aanreiken: De meeste onderhandelingen staan of vallen met psychologie en verhouding tussen de partijen.

De verhouding tussen de partijen.

Zoek je leuke jaren 60 muziek of zoek je de Rolling Stones limited edition 180 grams vinyl, 500 exemplaren uitgebracht, verkrijgbaar via die ene platenzaak aan de andere kant van het land? In de eerste situatie geef ik je veel kans, in het tweede voorbeeld mag je blij zijn als ze een exemplaar twee dagen voor je willen reserveren, voor jou zijn er ook tien anderen die dezelfde dag nog langskomen.

De psychologie van het onderhandelen.

Wanneer zou je meer kans op korting hebben in de mediamarkt? Op zaterdagmiddag om twee uur in een volle winkel en botte onderhandeling binnen de gehoorsafstand van nog zes klanten of op vrijdagmorgen met een vriendelijk praatje aan het einde van de maand? (= verkoop targets) inderdaad in het tweede geval kregen wij keurig twaalf procent korting.

Ten slotte.

Marktonderzoek vooraf en logisch beredeneren helpen je goed op weg. Wees niet bang om te falen in je onderhandelingen. Haal je schouders op en ga op zoek naar nieuwe mogelijkheden.

 

Succes met je volgende aankoop!

Geitenwollensokken typjes of HOT?

Een vergelijk in crowd butching en biologisch vleesch

Afgelopen september hebben Martina en ik besloten om, waar mogelijk, over te stappen naar biologisch vlees, zuivel en eieren. De overstap hebben we vanuit twee standpunten gemaakt. Dierenwelzijn en gezondheid. Dierenwelzijn is duidelijk. Google nog maar even beelden over de reportages in de Belgische slachthuizen of Nederlandse varkensstallen. De gezondheid is een ander aspect. Dieren mogen tot enkele dagen voor de slacht nog antibiotica krijgen toegediend. Om antibiotica resistentie te voorkomen hebben we daarom ook de overstap gemaakt.

Zijn we daarmee geitenwollensokkentypjes met een ietwat naïef wereldbeeld geworden? Absoluut niet! We zijn kapitaal krachtig genoeg om deze betere kwaliteit van leven te willen en kunnen bekostigen. Ook dat is HOT.

Terug naar de bio producten. Zuivel en eieren zijn in de gemiddelde supermarkt goed verkrijgbaar. Vlees wordt een stuk lastiger. Bij ons in het winkelcentrum zitten drie supermarkten: Aldi, Jumbo en Hoogvliet. Het aanbod biologisch vlees is zeer summier. Bij de Aldi zijn biologisch gehakt en chipolata worstjes te verkrijgen. Bij de Jumbo biologisch kipfilet en kippendij. Alleen in zeer beperkte hoeveelheden. Misgrijpen kwam meer dan eens voor.

Hoe nu verder? Een biologische slager kon ik niet vinden in onze woonplaats. Dan maar op internet zoeken. Daar kwam ik twee sites tegen die biologisch crowd butching aanboden. Sameneenkipkopen.nl en koopeenkip.nl. Beide sites hebben hun voor- en nadelen, ik zal ze beiden bespreken.

Samen een kip kopen

Hier hebben we ons eerste pakket in september besteld. Naast kip verkopen ze ook rundvlees, varkensvlees en sinds kort kaas. Alleen de kip is biologisch verkrijgbaar. We hebben uiteindelijk gekozen voor een pakket van 3 biologische landhoenen. Het pakket werd thuisbezorgd op een van te voren aangegeven dag/tijdstip. Keurig vacuüm verpakt met inhoud data etc. Op de site konden we aangeven of, en hoe het vlees versneden diende te worden. 100% tot in de puntjes verzorgt!

Het enige wat mij nogal tegenviel was het snijafval. Van de 5,4 kg geadverteerde kip bleef er na versnijden en verpakken slechts 3,1 kg over. Dat is een snijverlies van 42%. Tel daarbij de extra kosten voor versnijden en bezorgen bij op. De prijs kwam op €25,98/kg. Dat is niet alleen voor de kipfilet, maar ook voor de dij, drumsticks en vleugels. Een hoog bedrag, zelfs voor bio kip. Later vond ik op een crowd funding platform (ik weet niet eens meer welke) terug dat ze een lening van 8% hadden afgesloten. Ja, de winst moet ergens vandaan komen.

Koop een kip

In oktober de concurrent koop een kip.nl uitgeprobeerd. Naast biologische kip verkopen ze ook biologisch rundvlees, gewone kip, varkensvlees, rundvlees, kalkoen en geitenvlees. In tegenstelling tot samen een kip kopen is de keuze hier niet aanwezig. Je koopt het pakket volgens door de site bepaalde samenstelling. Wel was er nog keuze in bezorg dag en tijdstip. Het pakket kwam ook keurig verzorgd binnen. Separaat verpakt en gelabeld. Hier was de prijs/kwaliteitsverhouding een stuk gunstiger €64,95 voor 4,5kg vlees, omgerekend €14,43/kg.

Vergelijk

Koop een kip is bijna de helft goedkoper dan samen een kip kopen. Indien de maximale keuze vrijheid over de verdeling en versnijden van het vlees de doorslag geven, zou ik voor samen een kip kopen kiezen. In alle andere opzichten is koop een kip de winnaar.

En nu verder?

In Boskoop heb ik uiteindelijk Van der Hoeven Natuurmarkt gevonden. Ik dacht dat vlees een bijproduct was, maar bij mijn eerste bezoek een paar weken geleden bleek dat de eigenaresse een achtergrond als slager heeft. Daarnaast verkopen ze nog ruim 4000 biologische producten. De eerste keer ongeveer anderhalve kg vlees meegenomen. Dat is zo goed bevallen, dat ik afgelopen week een bestelling van in totaal 7 kg vlees heb geplaatst. In de samenstelling (kip, varken en rund) en verpakt zoals ik het wil ontvangen, en tegen marktconforme prijzen.

Doordat we centraal in de Randstad wonen, is Boskoop voor ons redelijk gunstig gelegen. De online crowd butching laten we voorlopig even links liggen, maar indien er in de omgeving geen goede biologische slager is te vinden, zeker de moeite van het proberen waard.

De evolutie van onze hete plannen, deel 1

In deze donkere wintermaanden, wanneer ik na het avondeten op de bank zit uit te puffen van de drukke dagen, heb ik het idee dat onze huidige planning niet de juiste is.

Is het wel de juiste planning om tot ons 60e hard te werken en daarna eerder met pensioen te gaan? Ik sta volledig achter de planning om niet tot ons 69 door te werken, maar is het pad dat we volgen wel het juiste? Ik ben 44 jaar en dan zit stoppen met werken voor mijn 45e of 50e er niet bepaald in. Ook aan volledig FIRE gerekend. Dat impliceert: nu ons huis verkopen, klein appartement terugkopen, auto wegdoen en nog 14 jaar fulltime werken. Nah, ook niet ons meest ideale toekomstbeeld.

Steeds meer en meer zit ik te denken aan het omgooien van onze HOT planning en een alternatief pad te bewandelen.

Martina begon al weer te glimlachen. “jij blijft altijd wikken en wegen. Het zal wel in je sterrenbeeld zitten weegschaal” Inderdaad, als het niet volledig 100% goed voelt, dan blijf ik erover nadenken.

Wanneer ik om mij heen observeer, valt het mij op dat mensen in mijn omgeving die vroeg gestopt zijn met werken en niet heel actief blijven, snel verouderen. Zowel mentaal als fysiek. Anderen die vroeg gestopt zijn en wel actiever blijven, hebben hier veel minder last van. Uiteraard is het mijn perceptie en zal het iets minder zwart-wit zijn dan ik hier in 3 zinnen voorstel. Toch zet het mij aan het denken.

Zou het niet beter zijn om langer door te werken, maar minder intensief en stressvol? De voorbeelden om ons heen: Tim Ferris die slechts enkele uren per week werkt. Renee Lamboo die haar gezin combineert met enkele uren per dag werken. Sloth die een baan voor enkele maanden per jaar zoekt en Gerhard Hormann, die beweert dat hij met pensioen is, maar eigenlijk van journalist in loondienst tot freelance schrijver is gejobhopt en leeft van zijn boeken en lezingen.

Geïnspireerd door de blue zones wil ik de komende jaren gaan werken aan een leven met minder stress, minder (maar niet zonder) arbeid, gezonder eten en meer bewegen.

Hebben jullie wel eens nagedacht om FIRE of HOT plannen om te buigen naar een andere werk-vrijetijd balans? Niet alleen na het bereiken van FIRE maar ook in heden?

The Doomsday Preppers Trilogy, part 3

In de tijd dat wij nog een TV abonnement hadden, keek ik regelmatig naar Discovery,- en National Geographic Channel. Eén van mijn favoriete series was Doomsday Preppers. Veelal Amerikaanse personages die zich aan het voorbereiden waren op grote rampen of het einde der tijden. Vaak zwaar over-the-top met atoom schuilkelders, tientallen wapens en soms echt wereldvreemde inzichten met een hoog alu hoedje gehalte.

Ondanks het zeer hoge entertainment gehalte heb ik hier en daar wel sympathie voor deze mensen. Zij denken net zoals de meeste financieel bewuste consuminderaars en FIRE/HOT aanhangers na over hun toekomst en dekken zich daarnaast in tegen eventuele tegenslagen. Met de financiële crisis van 2008 en de orkaan op Sint-Maarten in het achterhoofd bleef dit onderwerp de laatste maanden in mijn hoofd spoken. Hoe goed zijn wij eigenlijk voorbereid op grote tegenslagen?


Deel 3: Persoonlijk

We wonen in een relatief rustige leefomgeving. Geen zware tropische stormen, aardbevingen of vulkaan uitbarstingen. Wel kunnen rivieren overstromen, de elektriciteit uitvallen of extreem weer een deel van het dagelijks leven plat leggen. De gevaren zijn kleiner dan in andere delen van de wereld, maar onze levensstandaard is dermate hoog dat het grootste deel van de Nederlanders en Belgen dan ook nooit nadenkt over wanneer iets niet werkt.

Een voorbeeld: Midden winter valt de elektriciteit enkele dagen uit. Om 5 uur donker alleen een paar kaarsen en één zaklamp. De verwarming stopt ermee. Zowel de CV installatie als het gasnet hebben elektriciteit nodig om te functioneren. Koken kan dus ook niet. De supermarkten blijven dicht. Alle boodschappen in de vriezer ontdooien. Je kan niet meer tanken, of internetten of….

En dan?

In geval van een ramp vertrouwen wij te snel op overheid en hulpdiensten, maar is dat wel zo handig? Zelf ben ik van mening dat bij een grote ramp de capaciteit van hulpdiensten niet voldoende zal zijn om binnen een paar uur een gebied volledig te ontruimen of van hulp te voorzien. Je zal dus zelf maatregelen moeten nemen om in geval van nood de eerste uren of zelfs dagen grotendeels zelfvoorzienend te zullen zijn.

De basis:

De regel van 3. In een crisis situatie houdt de regel van 3 in: Je kan 3 minuten zonder zuurstof, 3 uur zonder bescherming en onderdak, 3 dagen zonder water en 3 weken zonder voedsel. De regel van 3 zijn uitersten, na 3 minuten zie je al aardig blauw en 3 dagen zonder water is alleen redelijk haalbaar indien je totaal geen inspanning levert. Het is dus de kunst om tijdig binnen de regel van 3 te handelen om te kunnen overleven. De zuurstof sla ik even over, maar de volgende 3 zaken zal ik iets uitgebreider bespreken.

Bescherming:

Daar hebben Martina en ik geen goed antwoord op. Ons huis is gebouwd in 2006, dus goed geïsoleerd, maar na enkele dagen zal de temperatuur toch naar zeer onaangename waarden zakken. Extra dekens en kleding zullen helpen. Daarnaast liggen er altijd een grote hoeveelheid kaarsen in de la voor noodverlichting. Verder hebben we ruim 200km van onze woonplaats familie wonen. Met tanken houd ik er meestal rekening mee om minimaal een halve tank over te houden om in geval van nood naar familie te kunnen vertrekken.

Water:

Op dit moment nog geen goede oplossing. Daarom denken we na om volgend voorjaar een regenton aan te schaffen en deze aan te sluiten op onze dakgoot. Ook staat het grondwater in onze omgeving vrij hoog. Een halve meter diep graven is voldoende. Met wat koffiefilters en een pan op het vuur lossen we dat probleem ook op.

Eten:

Enkele weken geleden langzaam begonnen om de voorraden in onze voorraadkast op te hogen. Wel van voedingsmiddelen die we regulier ook gebruiken. Wees dan ook niet verbaasd als je 30 blikjes tonijn, een paar kg rijst of 4 zakken gemengde noten tegen komt in onze voorraadkast. Blijft het koken natuurlijk lastig met een stroomuitval. De BBQ biedt uitkomst om te bakken. Op de BBQ kan natuurlijk ook een pan water of soep worden opgewarmd. Zal je wel een ruime voorraad briketten moeten aanleggen.

Ten slotte:

Survival of the fittest is hier van toepassing. Vroeger dacht ik altijd de sterksten overleven, maar eigenlijk zullen de inventiefste en de mensen die zich het beste aan de noodsituatie kunnen aanpassen de meeste kans maken. Ben je wat meer geïnteresseerd, dan raad ik je de boeken van John Wiseman aan.

Blijven deze zaken voor jou een ver-van-mijn-bed verhaal of denk je werkelijk na over alternatieven om verschillende noodsituaties het hoofd te kunnen bieden?

The Doomsday Preppers Trilogy, part 2

In de tijd dat wij nog een TV abonnement hadden, keek ik regelmatig naar Discovery,- en National Geographic Channel. Eén van mijn favoriete series was Doomsday Preppers. Veelal Amerikaanse personages die zich aan het voorbereiden waren op grote rampen of het einde der tijden. Vaak zwaar over-the-top met atoom schuilkelders, tientallen wapens en soms echt wereldvreemde inzichten met een hoog alu hoedje gehalte.

Ondanks het zeer hoge entertainment gehalte heb ik hier en daar wel sympathie voor deze mensen. Zij denken net zoals de meeste financieel bewuste consuminderaars en FIRE/HOT aanhangers na over hun toekomst en dekken zich daarnaast in tegen eventuele tegenslagen. Met de financiële crisis van 2008 en de orkaan op Sint-Maarten in het achterhoofd bleef dit onderwerp de laatste maanden in mijn hoofd spoken. Hoe goed zijn wij eigenlijk voorbereid op grote tegenslagen?


Deel 2: Bezit

“Alles van waarde is weerloos” schreef Lucebert al in de jaren 50. Inderdaad alles wat je bezit kan verloren gaan door slijtage, diefstal, brand of andere tegenslagen. Wat zijn de mogelijkheden voor de financiële doomsday prepper om zich te beschermen tegen verlies van zijn bezit?

Reductie

We beginnen met de consuminderaars en minimalisten. Wat je niet bezit kan ook niet verloren gaan. Heerlijk als je jouw halve huishouden hebt weggedaan. Weg met alle ballast. Geen angst en onrust meer voor zaken die je niet bezit.

Slijtage

Slijtage blijft een lastig onderwerp. Inschatten hoe lang zaken mee gaan is meestal een gok. Hoewel, sommige zaken zijn voorspelbaarder dan andere. Ook onze persoonlijke voorkeuren en perceptie spelen hier mee. Zelf rijd ik bijvoorbeeld in een 9 jaar oude Corsa met 200.000 km op de teller. Kwam deze week nog zonder problemen door de APK en ik rijd toch echt 30.000 km per jaar. Er zijn genoeg consumenten die hem al 50.000 km geleden hadden afgeschreven, maar hij gaat minimaal 2 keer per jaar voor onderhoud en kleine reparaties naar de garage.

Daarmee maak ik een bruggetje naar onderhoud. Je huis, auto, computer en witgoed onderhouden verhoogt de levensduur en vermindert de kans op onverwacht uitvallen. Toch heeft alles een beperkte levensduur. Financieel bewuste bloggers en lezers maken een potje of budgetteren op onderhoud en vervanging. Zoals Meneer al schreef als reactie op mijn vorige post: “Je moet het dak repareren als de zon schijnt.”

De YOLO’s in onze samenleving lopen nogal eens tegen onverwachte zaken en bijbehorende financiële tegenvallers op. Als grote voorbeeld wil ik de private lease auto’s noemen. Het lijkt ideaal, maar zolang je een standaard model kiest, niet te veel kilometers rijdt en vooral niet je contract afkoopt, gaat het goed. In mijn omgeving hoorde ik laatst een kennis die door een veranderde gezinssamenstelling van haar private lease contract probeerde af te komen. Even vergeten de kleine lettertjes te lezen en 5.200 euro armer….

Vervanging

Maar wat als reductie, onderhoud, reparatie en vervanging niet helpen? Wat als je huis afbrandt, je met de fiets over de kop slaat of de wereld op een andere manier vergaat? Wij Nederlanders zijn wereldkampioen verzekeren en daar slaan we soms echt in door. Zelf houden Martina en ik de volgende regel aan: “Alleen verzekeren wat je zelf niet kunt dragen” Met deze beredenering hebben wij afgelopen jaar onze rechtsbijstand verzekering en aanvullende tandarts verzekering opgezegd. Onze financiële buffer en spaar vermogen zijn groot genoeg om deze tegenslagen op te vangen. Een telefoon, fiets of huisdieren verzekering zal je ons niet snel zien afsluiten.

Maar wat als tegelijkertijd jullie auto kapot gaat, je een wortelkanaal behandeling nodig hebt en de fiets wordt gestolen? Dan zullen we de tering naar de nering moeten zetten. Een jaartje in een oude auto rondrijden of een 2e hands fiets aanschaffen is echt niet het einde van de wereld.

Conclusie

Gezond verstand, op tijd onderhouden en voldoende financiële buffers zijn dus de drie belangrijkste zaken om je bezit te beschermen tegen onverwachte tegenvallers. Mocht het toch echt even tegen zitten, blijf dan goed relativeren. Gezondheid en geluk zijn niet in geld uit te drukken.

The Doomsday Preppers Trilogy, part 1

In de tijd dat wij nog een TV abonnement hadden, keek ik regelmatig naar Discovery,- en National Geographic Channel. Eén van mijn favoriete series was Doomsday Preppers. Veelal Amerikaanse personages die zich aan het voorbereiden waren op grote rampen of het einde der tijden. Vaak zwaar over-the-top met atoom schuilkelders, tientallen wapens en soms echt wereldvreemde inzichten met een hoog alu hoedje gehalte.

Ondanks het zeer hoge entertainment gehalte heb ik hier en daar wel sympathie voor deze mensen. Zij denken net zoals de meeste financieel bewuste consuminderaars en FIRE/HOT aanhangers na over hun toekomst en dekken zich daarnaast in tegen eventuele tegenslagen. Met de financiële crisis van 2008 en de orkaan op Sint-Maarten in het achterhoofd bleef dit onderwerp de laatste maanden in mijn hoofd spoken. Hoe goed zijn wij eigenlijk voorbereid op grote tegenslagen?


Deel 1: Inkomen

Hoewel de meeste FIRE/HOT aanhangers streven naar een inkomen dat niet meer is gebaseerd op werken voor geld, zijn inkomsten op dit moment essentieel voor onze manier van leven in dit deel van de wereld. Toch zien we om ons heen dat de wereld iedere dag verandert. Jaar na jaar komen er steeds minder arbeidsuren beschikbaar per hoofd van de bevolking. We moeten met de beroepsbevolking uit de steeds kleinere vijver van beschikbare arbeid en bijkomend inkomen vissen.

Ook het werk verandert. Door automatisering en robotisering zal steeds meer generalistisch werk verdwijnen ten opzichte van verdere specialisatie van bepaalde beroepsgroepen. Banen met laag geschoold werk geven ook steeds minder zekerheid van inkomsten. Banen verdwijnen naar lage lonen landen en flex contracten zijn de norm.

Gelukkig hebben we in Nederland (en België) een sociaal vangnet in de vorm van de werkloosheid,- en bijstandsuitkering, maar deze zijn altijd tijdelijk, of er wordt verwacht dat je een deel van jouw opgebouwde vermogen op maakt. Daarnaast is een sociaal vangnet ook echt een vangnet. Geen business model waar je oud mee wil worden. De meeste mensen willen toch op lange termijn dezelfde levensstandaard behouden.

Hoe kan je ervoor zorgen dat je inkomstenbron gegarandeerd blijft?

De belangrijkste les die ik van een zeer gewaardeerde ex-collega heb geleerd: “ Zorg dat je altijd bent voorbereid op de toekomst. Dan blijf je zelf in control” Hij was altijd bezig met het onderhouden van zijn zakelijke netwerk. Ging regelmatig borrelen met collega’s uit dezelfde bedrijfstak. Had zijn CV en Linked-in profiel up-to-date. Daarnaast sprak hij 2 tot 3 keer per jaar af met headhunters zodat hij altijd de mogelijkheid had om zeer snel een nieuwe baan te vinden. Dat laatste lijkt misschien wat overdreven, maar aan de andere kant: de meeste freelancers zijn continu bezig met acquisities om hun inkomstenstroom na de huidige opdracht op de gang te houden.

Het onderhouden van je netwerk is een goede korte termijn oplossing, maar hoe zit het met je lange termijn inkomstenzekerheid? 20 jaar geleden was postbode of winkeleigenaar iets waarvan je dacht dat je daarmee oud kon worden. Tegenwoordig ben je veel inkomsten zekerder als je een technisch vakman of IT specialist bent. Ook de trend van generalist naar specialist zie je steeds meer doorzetten. Algemene administratieve,- of Retail medewerkers zijn vervangen door computers of geoutsourced naar lage lonen landen. Daarnaast ben je tegenwoordig met 40 jaar al een ouwe lul en wil de gemiddelde HR manager niet eens meer naar je CV kijken. (Dat zegt meer over de gemiddelde HR-manager dan over de leeftijdsopbouw van de beroepsbevolking)

Om mijn lange termijn inkomsten te garanderen heb ik ook een aantal stappen genomen. Zo val ik met 44 jaar en wel de werk ervaring, maar niet de juiste diploma’s in een risico categorie. Daarom zal ik komend jaar via mijn werkgever een vakgerichte opleiding volgen. Ook houd ik mijn netwerk up-to date. Ten slotte zal ik wanneer ik onverhoopt in de toekomst wordt ontslagen zeker overwegen om via freelancen mijn inkomen te verdienen.

 Heb je wel eens nagedacht of jouw opleiding en functie toekomstbestendig zijn en heb je de mogelijkheden om daar de komende jaren een verbeterslag te kunnen maken?

Wat als je in een vakgebied werkt waar de klappen vallen? Ben je Retail medewerker of eigenaar? Hoe ver is jouw kennis inmiddels om webwinkel specialist te worden? Met de huidige economie is er volop werk te vinden in de transport en horeca, maar hoeveel werkloosheid was er in deze sector rond 2010 – 2012?

Wat als de inkomsten kortere of langere tijd (deels) wegvallen?

Ook daar hebben Martina en ik over nagedacht. Onze savingsrate is ongeveer 35% met daarbij dat Martina en ik ook nog eens 12% zakgeld/kleedgeld/leuke dingen doen geld voor ons zelf houden. Samen ongeveer 47%

Met een savingsrate van 50% zou één ons dus langdurig zonder inkomen kunnen zitten zonder grote problemen om onze levensstandaard te houden. De laatste procenten willen we de komende tijd bereiken door versnelde aflossing van onze hypotheek. Zodra we boven de 50% savingsrate komen, zijn we in principe semi-FIRE wat ons een stukje onafhankelijkheid geeft.

Heb jij al nagedacht over jouw inkomstenzekerheid en heb je naast een financiële buffer al een back-up plan klaar voor onverwachte tegenslagen?

De vakantieplannen

Nee, niet de planning voor de volgende vakantie. Die ligt al min of meer vast: De volgende vakantie keren we terug naar een klein Grieks eiland. Ik bedoel de plannen die wij in de vakantie maken.

Martina en ik zijn net een paar dagen terug uit het toch wat druilerig Drenthe, en daar hebben we tussen de familiebezoeken en het ontspannen door ook weer wat plannen gemaakt voor de komende tijd.

We laten ons gedurende het jaar inspireren door alle blogs die we lezen en hebben in de vakantie rust om deze concreet vorm te geven. Martina zet in op meer bewegen, consuminderen en zaken zelf maken en ben ik vooral aan het nadenken over gezonde & snelle maaltijden en financiële stappen die ik wil gaan volgen. Zelf maak ik de aantekeningen op mijn stukje fruit en Martina meer old school op een college blok.

Waarom doen we dit eigenlijk tijdens onze vakantie? Omdat we in deze periode het meest ontspannen zijn en wat uitgebreider discussiëren en afwegen wat we wel, of niet willen.

Maken jullie ook een soort planning voor de komende periode met zaken waar je meer aandacht aan wil besteden?

En hoe denk jij eigenlijk HOT te worden?

Medebloggers Geldnerd en Verlossende Aflossers hebben mij vorige week aan het denken gezet. Martina en ik hebben al een tijdje plannen voor onze toekomst. Het is een combinatie van uitgaven verlagen, minder werken, 10 jaar eerder stoppen met werken en ook nog lekker Drenthenieren.

Het wordt tijd om deze plannen eens inzichtelijk op papier te zetten en concrete stappen te maken om dit te realiseren!

Wel HOT, niet FIRE. Volledig FIRE zouden we alleen kunnen bereiken door nu naar een klein appartement te verhuizen (in één keer hypotheekvrij) en vervolgens de komende 20 jaar beiden fulltime te blijven werken, totdat we op ongeveer 64 jarige leeftijd FIRE zouden zijn. Daarvoor zijn we te laat begonnen en willen we in de tussentijd ook meer kunnen genieten. Ons pad ziet er iets anders uit.

In het volgende overzicht de route die wij denken te gaan volgen. Uiteraard is deze planning gemaakt met de kennis van nu en blijft onder voorbehoud van gezondheid, politiek en economische veranderingen.

 

De planning staat nu op papier, maar er zijn nog wel wat variabelen die uitgezocht dienen te worden.

  • Is mijn werkgever bereid mijn opleiding te betalen?
  • Staat mijn werkgever het toe om minder uren te werken of mag ik dan op zoek naar een andere werkgever of inkomstenbron?
  • Hoe is mijn pensioen opgebouwd, en wat zijn de mogelijkheden om deze te vervroegen?
  • Wat zijn de mogelijkheden voor een familiehypotheek van een recreatiewoning?

Voldoende stof om nog vele hete blog berichten te schrijven.