Eindelijk gelukt!

Jaaaaaa, na bijna 11 maanden zoeken, is het gelukt!!! Met de hulp van het engelen geduld van medeblogger Dromen en Doen heb ik nu eindelijk een Blogroll met RSS feeds aan de rechterkant van mijn blogscherm kunnen plaatsen.

Nooit meer het rijtje blogs via email of RSS reader aflopen. Ik word straks nog luier dan Financial Freedom Sloth. Dan verander ik de naam van mijn blog in The Pursuit of Sloth Blog.

Zo nu eerst een koel sapje. Buiten nog dik 30+

De evolutie van onze hete plannen, deel 3

Zoals ik in mijn vorige blogpost al beschreef, heb ik in de afgelopen vakantie nieuwe plannen gemaakt. De plannen waren te veel op de verdere toekomst gericht en te weinig op nu genieten De balans lag verkeerd. In de nieuwe plannen komen timing en balans meer tot zijn recht. “Hard werken en sparen tot 60 jarige leeftijd en dan met pensioen” wordt vervangen door: “Nu al minder werken, maar met minder uren tot een latere leeftijd van 70+ werken.”

De nieuwe plannen bestaan uit 3 delen:

[1] De voorbereiding -> Juni 2018 tot september 2020

[2] De overgang -> Oktober 2020 tot september 2023

[3] De uitvoering -> Vanaf oktober 2023

Door het opdelen in 3 stukken (en meerdere subdoelen) met bijbehorend tijdspad, houd ik het overzicht en zal ik niet vervallen in vele taken slechts half uitvoeren, maar hopelijk alle doelen volledig kunnen afronden.

Wat houd de planning precies in?

[1] De voorbereiding

In deze periode van ruim twee jaar wil ik werken aan mijn gezondheid en een optimalisatie slag maken in mijn omgeving door consuminderen, het wegdoen van overbodige spullen, en het huis verder aanpassen zodat schoonmaken en onderhoud nog sneller en gemakkelijker kunnen worden uitgevoerd. Samengevat: Meer vrijheid in mijn privé leven creëeren.

[2] De overgang

In deze periode van maximaal drie jaar wil ik de transitie maken van vaste baan naar locatie onafhankelijk werken. Dit hoop ik te bereiken door een locatie onafhankelijke inkomstenbron op te zetten en in drie jaar uit te bouwen. Het doel is: €2.500,- netto per maand in maximaal 1200 uur per jaar. Werkend, deels vanuit huis of locatie onafhankelijk.

[3] De uitvoering

Indien de locatie onafhankelijke inkomstenbron opzetten is gelukt, zijn er voor mij geen economische belemmeringen om part-time te werken en te verhuizen naar het noorden van het land, waar er meer rust en ruimte is dan de drukke Randstad. Doel: Minder gebonden aan de Randstad en aan vaste werktijden, meer vrijheid.

Toelichting

Uiteraard zitten er nog veel open einden aan deze planning. Zo wil Martina waarschijnlijk tot het einde van haar loopbaan in de Randstad blijven werken indien mijn transitie niet lukt. Verder wonen familie & vrienden ook deels in de Randstad. Het gevoel, en vooral de keus hebben staan hier voorop, maar deels in de Randstad en deels in het noorden verblijven kan tot de mogelijkheden behoren.

Daarnaast is het opzetten van een locatie onafhankelijke inkomstenbron veel gemakkelijker gezegd dan gedaan. Een boek schrijven, workshops geven of een webshop bouwen zouden tot de mogelijkheden kunnen behoren, maar volstaat deze inkomstenbron om voor de komende 20 tot 30 jaar voldoende inkomsten te genereren?

Ten slotte is er ook een back-up plan, indien de transitie naar de locatie onafhankelijke inkomstenbron opzetten mislukt, wil ik mijn huidige beroep als freelancer of gedetacheerd blijven voortzetten. Projecten van meerdere maanden afgewisseld met mini-pensioenen van enkele weken tot maanden. Meer vrijheid, minder gebonden aan één werkgever!

Voor de planning zoals in deze blogpost is beschreven, zal ik een apart tabblad aanmaken in het menu. Daar heb ik ook meer subdoelen ingevuld.

De evolutie van onze hete plannen, deel 2

Al weer bijna 2 weken terug van vakantie. Goed ontspannen en vol met oude, maar ook nieuwe ideeën, heb ik de laatste weken gebruikt om mijn toekomstplanning opnieuw vorm te geven.

Delen van het plan spookten al een paar jaar door mijn hoofd, maar kon ik geen goede plaats geven of gaven mij onrust door teveel door en bij elkaar te willen. Daardoor bleven de plannen hangen in halve ideeën en heb ik deze nooit verder uitgewerkt.

Deze nieuwe planning is ontstaan door het lezen van “een werkweek van 4 uur” van Timothy Ferris, gecombineerd met veel invloeden vanuit de consuminder en FIRE community en met een Nederlandse twist door de progressieve belasting, vermogens rendement heffing en de wettelijk beoogde pensioen leeftijd van bijna 70

De wijze les van een oud leidinggevende van een aantal jaar geleden: “Indien het te groot is om in één keer te overzien, kan je het beter opdelen in kleine behapbare stukken” Dat advies heb ik nu opgevolgd door mijn toekomstplannen in 3 grote stukken op te delen. 1 De voorbereiding, 2 De overgang en 3 De uitvoer.

Het uiteindelijke doel:

HOT. Minder uren werken, meer tijd voor leuke zaken, gezond en gelukkig oud worden in een inspirerende omgeving. (Buitenaf hypotheekvrij wonen in Drenthe/ Noord Nederland)

Hoewel ik afgelopen najaar al een plan had gemaakt, is dit toch weer aangepast. Waarom? Omdat ik eigenlijk wel klaar ben met het 40 uur voor een werkgever werken en de leuke dingen maar te blijven uitstellen naar: “Later als we de hypotheek hebben afgelost” en “hard werken zodat we eerder met pensioen kunnen.” De plannen waren te veel op de toekomst gericht en te weinig op nu genieten (wat heel wat anders is dan nu geld over de balk gooien) De balans lag verkeerd. In de nieuwe plannen komen timing en balans meer tot zijn recht.

Hoe de planning is opgebouwd zal ik in de volgende blogpost beschrijven.

Blijven jouw plannen ook evolueren door nieuwe inzichten en onverwachte zaken of liggen deze vrijwel vast voor de komende jaren?

Waarom mijn keuze niet op FIRE, maar op HOT is gevallen.

De laatste zaterdag van juni is er wederom een BENL FIRE meeting welke (met grote waardering vanuit mijn kant) door Team CF en ATL wordt georganiseerd. De Utrecht editie van afgelopen jaar was voor mij de aanleiding om zelf met dit blog te beginnen.

Ondanks de titel FIRE meeting, bewandel ik zelf liever het pad van HOT.

Wat zijn de overeenkomsten en wat zijn de verschillen tussen deze twee? En waarom valt mijn keuze juist op HOT?

De overeenkomsten

De overeenkomsten tussen beide groepen zijn de ontevredenheid met de huidige manier van leven. Geen genoegen nemen met een saaie of veeleisende baan tot je pensioenleeftijd en slechts 5 weken vakantie. Geen lifestyle inflatie willen toepassen omdat je “het verdient” Brood en Spelen omdat je niet anders gewend ben. Leven in de real-life Matrix omdat je niet anders kent. Bewust van de mogelijkheden om uit de ratrace te stappen en het leven meer en meer naar jouw hand te zetten.

Naast deze bewustwording dat het anders kan, is het financiële gedachtengoed grotendeels hetzelfde. Living below your means en het verschil investeren in kostenreductie en zaken die geld opleveren zoals aandelen, verhuurd vastgoed of crowdfunding. Het beoogde resultaat is minder financiële afhankelijk van werkgever, overheid, pensioenfonds of klanten.

De verschillen

De verschillen zitten vooral in het eindresultaat. De FIRE aanhanger zal streven naar volledige financiële onafhankelijk doordat het rendement van zijn/haar investeringen de volledige uitgaven dekt of zelfs overtreft.

De HOT adept hangt wel dezelfde levensstijl aan, maar zijn einddoel hoeft geen volledige financiële onafhankelijkheid te zijn. Een grotere onafhankelijkheid van werkgever, of meer vrijheid dan 40 uur werken en 5 weken vakantie per jaar kan zijn uiteindelijke doel zijn.

Mijn keuze voor HOT

De keuze waarom ik uiteindelijk voor HOT ipv FIRE heb gekozen heeft een twee redenen, tijd en gezondheid.

Rond mijn 42e ben ik pas financieel bewust geworden. Met de huidige overwaarde op het huis, openstaande hypotheek en savingsrate zouden wij voor volledig FIRE nogal rigoureus ons leven dienen om te gooien. Eengezinswoning verkopen, klein hypotheekvrij appartement terugkopen, auto verkopen en beiden fulltime tot een leeftijd van 60 blijven werken. Ja dat is mogelijk, maar wij vinden de investering te groot om deze weg te bewandelen.

Het 2e en nog belangrijker aspect is de gezondheid. Indien ik ergens mag tekenen dat Martina en ik in goede gezondheid 90 jaar worden, zou ik nog overwegen om tot 60 jaar fulltime door te werken. Die garantie kunnen we niet krijgen. Daarom kiezen wij het pad van parttime werken en langer doorwerken. Ten slotte ben ik van mening dat minder uren, maar langer doorwerken mij vitaler houd dan tot 60 jaar fulltime werken om dan abrupt te (kunnen) stoppen.

Keuzevrijheid

Het nadeel van niet volledig FIRE, maar slechts HOT is de keuze vrijheid. De vrijheid in het zelf indelen van tijd, werkzaamheden en locatie hebben we niet volledig in eigen hand.

Omdat wij de HOT weg bewandelen, zullen we dus ons best moeten doen om binnen de regels van het spel onze maximale vrijheid te optimaliseren naar onze persoonlijke wensen.

Dat wordt de rode draad in mijn weg naar HOT!

Onder welke steen heb jij gelegen?

4 april was alweer de laatste blogpost. Bijna 7 weken geleden. Wel met ideeën rondgelopen. Zal ik wat gaan doen met de Liebster-award die ik al maanden geleden van Adine heb gekregen? Beetje ondankbaar, maar ik had geen motivatie om te schrijven. Volgens mij ben ik daar in niet de enige. Meneer en Mevrouw en ook Two Pennies hebben op dit moment geen motivatie.

Toch volg ik ook wel andere blogs. Zo schreef Gerlinde een mooi stuk over de Luddieten zoals zij al eerder helder over de Petrodollar schreef. Ook heb ik zojuist mijn privacy statement toegevoegd nadat Martine en Christel mij op weg hielpen.

De laatste weken leuke maar drukke projecten op mijn werk gehad. Hoewel de cultuur voor part-time werken niet echt gangbaar is bij mijn werkgever, heb ik het ijzer gesmeed toen het heet was. Vanaf 1 juli van 40 naar 36 uur werken per week. Elke vrijdagmiddag om 12 uur begint mijn weekend. Gelijk de boodschappen en huishoudelijke taken uitvoeren en lekker het hele weekend vrij voor leuke dingen of projecten ipv uitstelgedrag of taken half doen. Weer een stukje HOT erbij! Die 10 procent minder werken zal mij waarschijnlijk 8 tot 9 procent inkomsten kosten. Dan maar geen >40% savingsrate en de Hypotheek 5 maanden later afgelost dan in de eerste planning. Vrije tijd is ook wat waard!

Ten slotte vliegen we komende nacht naar Karpathos. Voor mij al weer de 6e keer. Een echte repeater zoals dat in jargon wordt genoemd. De internet bundel op mijn telefoon heeft nog 7 GB data over + WIFI in het appartement. Bloggen zal ik waarschijnlijk niet in de komende twee weken, reageren op jouw blog vanaf mijn strandbedje wel 😉

Geitenwollensokken typjes of HOT?

Een vergelijk in crowd butching en biologisch vleesch

Afgelopen september hebben Martina en ik besloten om, waar mogelijk, over te stappen naar biologisch vlees, zuivel en eieren. De overstap hebben we vanuit twee standpunten gemaakt. Dierenwelzijn en gezondheid. Dierenwelzijn is duidelijk. Google nog maar even beelden over de reportages in de Belgische slachthuizen of Nederlandse varkensstallen. De gezondheid is een ander aspect. Dieren mogen tot enkele dagen voor de slacht nog antibiotica krijgen toegediend. Om antibiotica resistentie te voorkomen hebben we daarom ook de overstap gemaakt.

Zijn we daarmee geitenwollensokkentypjes met een ietwat naïef wereldbeeld geworden? Absoluut niet! We zijn kapitaal krachtig genoeg om deze betere kwaliteit van leven te willen en kunnen bekostigen. Ook dat is HOT.

Terug naar de bio producten. Zuivel en eieren zijn in de gemiddelde supermarkt goed verkrijgbaar. Vlees wordt een stuk lastiger. Bij ons in het winkelcentrum zitten drie supermarkten: Aldi, Jumbo en Hoogvliet. Het aanbod biologisch vlees is zeer summier. Bij de Aldi zijn biologisch gehakt en chipolata worstjes te verkrijgen. Bij de Jumbo biologisch kipfilet en kippendij. Alleen in zeer beperkte hoeveelheden. Misgrijpen kwam meer dan eens voor.

Hoe nu verder? Een biologische slager kon ik niet vinden in onze woonplaats. Dan maar op internet zoeken. Daar kwam ik twee sites tegen die biologisch crowd butching aanboden. Sameneenkipkopen.nl en koopeenkip.nl. Beide sites hebben hun voor- en nadelen, ik zal ze beiden bespreken.

Samen een kip kopen

Hier hebben we ons eerste pakket in september besteld. Naast kip verkopen ze ook rundvlees, varkensvlees en sinds kort kaas. Alleen de kip is biologisch verkrijgbaar. We hebben uiteindelijk gekozen voor een pakket van 3 biologische landhoenen. Het pakket werd thuisbezorgd op een van te voren aangegeven dag/tijdstip. Keurig vacuüm verpakt met inhoud data etc. Op de site konden we aangeven of, en hoe het vlees versneden diende te worden. 100% tot in de puntjes verzorgt!

Het enige wat mij nogal tegenviel was het snijafval. Van de 5,4 kg geadverteerde kip bleef er na versnijden en verpakken slechts 3,1 kg over. Dat is een snijverlies van 42%. Tel daarbij de extra kosten voor versnijden en bezorgen bij op. De prijs kwam op €25,98/kg. Dat is niet alleen voor de kipfilet, maar ook voor de dij, drumsticks en vleugels. Een hoog bedrag, zelfs voor bio kip. Later vond ik op een crowd funding platform (ik weet niet eens meer welke) terug dat ze een lening van 8% hadden afgesloten. Ja, de winst moet ergens vandaan komen.

Koop een kip

In oktober de concurrent koop een kip.nl uitgeprobeerd. Naast biologische kip verkopen ze ook biologisch rundvlees, gewone kip, varkensvlees, rundvlees, kalkoen en geitenvlees. In tegenstelling tot samen een kip kopen is de keuze hier niet aanwezig. Je koopt het pakket volgens door de site bepaalde samenstelling. Wel was er nog keuze in bezorg dag en tijdstip. Het pakket kwam ook keurig verzorgd binnen. Separaat verpakt en gelabeld. Hier was de prijs/kwaliteitsverhouding een stuk gunstiger €64,95 voor 4,5kg vlees, omgerekend €14,43/kg.

Vergelijk

Koop een kip is bijna de helft goedkoper dan samen een kip kopen. Indien de maximale keuze vrijheid over de verdeling en versnijden van het vlees de doorslag geven, zou ik voor samen een kip kopen kiezen. In alle andere opzichten is koop een kip de winnaar.

En nu verder?

In Boskoop heb ik uiteindelijk Van der Hoeven Natuurmarkt gevonden. Ik dacht dat vlees een bijproduct was, maar bij mijn eerste bezoek een paar weken geleden bleek dat de eigenaresse een achtergrond als slager heeft. Daarnaast verkopen ze nog ruim 4000 biologische producten. De eerste keer ongeveer anderhalve kg vlees meegenomen. Dat is zo goed bevallen, dat ik afgelopen week een bestelling van in totaal 7 kg vlees heb geplaatst. In de samenstelling (kip, varken en rund) en verpakt zoals ik het wil ontvangen, en tegen marktconforme prijzen.

Doordat we centraal in de Randstad wonen, is Boskoop voor ons redelijk gunstig gelegen. De online crowd butching laten we voorlopig even links liggen, maar indien er in de omgeving geen goede biologische slager is te vinden, zeker de moeite van het proberen waard.

De evolutie van onze hete plannen, deel 1

In deze donkere wintermaanden, wanneer ik na het avondeten op de bank zit uit te puffen van de drukke dagen, heb ik het idee dat onze huidige planning niet de juiste is.

Is het wel de juiste planning om tot ons 60e hard te werken en daarna eerder met pensioen te gaan? Ik sta volledig achter de planning om niet tot ons 69 door te werken, maar is het pad dat we volgen wel het juiste? Ik ben 44 jaar en dan zit stoppen met werken voor mijn 45e of 50e er niet bepaald in. Ook aan volledig FIRE gerekend. Dat impliceert: nu ons huis verkopen, klein appartement terugkopen, auto wegdoen en nog 14 jaar fulltime werken. Nah, ook niet ons meest ideale toekomstbeeld.

Steeds meer en meer zit ik te denken aan het omgooien van onze HOT planning en een alternatief pad te bewandelen.

Martina begon al weer te glimlachen. “jij blijft altijd wikken en wegen. Het zal wel in je sterrenbeeld zitten weegschaal” Inderdaad, als het niet volledig 100% goed voelt, dan blijf ik erover nadenken.

Wanneer ik om mij heen observeer, valt het mij op dat mensen in mijn omgeving die vroeg gestopt zijn met werken en niet heel actief blijven, snel verouderen. Zowel mentaal als fysiek. Anderen die vroeg gestopt zijn en wel actiever blijven, hebben hier veel minder last van. Uiteraard is het mijn perceptie en zal het iets minder zwart-wit zijn dan ik hier in 3 zinnen voorstel. Toch zet het mij aan het denken.

Zou het niet beter zijn om langer door te werken, maar minder intensief en stressvol? De voorbeelden om ons heen: Tim Ferris die slechts enkele uren per week werkt. Renee Lamboo die haar gezin combineert met enkele uren per dag werken. Sloth die een baan voor enkele maanden per jaar zoekt en Gerhard Hormann, die beweert dat hij met pensioen is, maar eigenlijk van journalist in loondienst tot freelance schrijver is gejobhopt en leeft van zijn boeken en lezingen.

Geïnspireerd door de blue zones wil ik de komende jaren gaan werken aan een leven met minder stress, minder (maar niet zonder) arbeid, gezonder eten en meer bewegen.

Hebben jullie wel eens nagedacht om FIRE of HOT plannen om te buigen naar een andere werk-vrijetijd balans? Niet alleen na het bereiken van FIRE maar ook in heden?

we moeten rennen springen vliegen duiken vallen opstaan en weer doorgaan

De donkere dagen voor de kerst. Foute gedichten voor de Sinterklaas. Het optuigen van de kerstboom. Lichtjes in de winkelstraten. Voorbereidingen voor het Kerstdiner. Verjaardagen, kerstborrels, top 2000, een weekje vrij en lekker even onthaasten.

De donkere dagen voor de kerst. Nieuwe file records op de snelwegen. Extra vroeg je bed uit om op tijd te zijn. Eindejaar stress om de deadlines op het werk te halen. Gezeur met zwarte piet. Leven als mollen. Vertrekken van huis wanneer het nog donker is en pas weer thuis als het al donker is. Oeverloze zeik lijstjes met het beste uit 2017.

De donkere dagen voor de kerst.

Het is de woensdagavond dat ik dit blogje schrijf. FF bijkomen op de bank. Gemengde gevoelens. Ik kijk al uit naar anderhalf week verlof met de kerstdagen. Het hoogseizoen loopt bijna af op mijn werk. Lange dagen en ook het sporten is er de laatste 2 weken bij ingeschoten. Mijn medebloggers krijgen weinig aandacht en reacties van mij. Mijn oprechte excuses daarvoor!

Toch een tevreden gevoel over de afgelopen periode. Veel bereikt op mijn werk. Een goede beoordeling waar de waardering in is uitgesproken voor de inzet. Ondanks het beperkte budget mag ik toch een opleiding gaan volgen op kosten van de werkgever.

Ook privé gaat het niet onaardig. Afgelopen jaar onze toekomstplannen op papier gezet. Eindelijk een blog gestart. Na 10 jaar weer begonnen met sporten. Het afvallen heeft nog niet volledig mijn aandacht. Moet je ook niet in deze maand aan beginnen 😉

Daarnaast heb ik nog voldoende blogideeën voor de komende maanden: Wat meer vertellen over onze hypotheek. Een vergelijkend onderzoek in crowdbutching, in kleine stapjes ontspullen. De mogelijkheden om mijn pensioen te optimaliseren en te vervroegen. De inspiratie lijst met linkjes en onderwerpen uitbreiden op mijn blog. Maaltijden onder brengen in systemen. Er broeit nog genoeg in mijn grijze cellen.

Maar eerst tot de kerst: rennen springen vliegen duiken vallen opstaan en weer doorgaan….

Fan van Kirsten, Bryce en Marjolein

Ongeveer 2½ jaar geleden kwamen Martina en ik via consuminder blogs de eerste tiny houses tegen. “wat zijn dat voor grappige rare kleine huisjes?” zeiden we tegen elkaar, maar onze interesse was direct gewekt. Op de blogs die wij volgen is er al meerdere keren uitgelegd wat een tiny house is, dus ik ga nu niet opnieuw het wiel uitvinden. Laat Google maar voor je werken.

Waarom vinden wij de tiny houses zo leuk? Niet alleen het idee van hypotheek vrij wonen en zonder schuld door het leven gaan, maar ook de (gedeeltelijke) zelfvoorzienigheid en het afzetten tegen gevestigde gedachte van een eengezinswoning of appartement 3 hoog achter spreken ons aan. Daarnaast is de factor eenvoudig leven en ont spullen een redelijke noodzaak om in een tiny house te kunnen leven. Ten slotte de innovatieve ideeën die de meeste tiny house bouwers en gebruikers bezitten over het creatief inrichten van de beschikbare ruimte en de veelal toegepaste dubbel functie van meubels.

Zouden wij zelf in een tiny house willen of kunnen wonen? We vragen het ons regelmatig af als we weer een leuk filmpje of mooie fotoserie voorbij zien komen. Zeer waarschijnlijk wel, maar onder voorbehoud van enige voorwaarden. Martina stelt geen hele hoge eisen, maar ik ben met sanitair wel kritisch. Met een compost toilet zou ik geen moeite hebben, maar mijn guilty pleasure is lekker uitgebreid douchen. Ik zie mijzelf niet de rest van mijn leven in een douchecel van 60 x 60 cm badderen.

Toch hebben de tiny houses wel invloed op onze toekomstplannen. Zoals ik al eerder aangaf willen wij over een aantal jaar onze eengezinswoning inruilen voor een vakantiewoning en een klein appartement. Beiden zullen een oppervlakte tussen de 50 en 70 m2 hebben, waardoor we zeker goed moeten nadenken over het inrichten van de beschikbare ruimte.

Genoeg gefilosofeerd over de het wel of niet willen wonen in een tiny house. Hieronder een aantal sites en kanalen die wij regelmatig bezoeken voor inspiratie en om even weg te dromen.

 Een mooie start en eigenlijk het standaardwerk in deze subcultuur is We The Tiny House People van Amerikaanse documentaire maakster Kirsten Dirksen. Met als mijn favoriete deel het tiny house van Johnny Sanphillippo op Hawaï. Johnny heeft ook een eigen site: Granola Shotgun. Kirsten heeft een Spaanse man en op haar youtube kanaal zijn ook mooie rapportages te vinden van Franse, Spaanse, Belgische en Nederlandse kleine of opvallende huizen. Afgelopen zomer is Kirsten met haar gezin onder andere in België en Nederland geweest.

Aan de andere kant van onze aardbol in Nieuw Zeeland verblijft Bryce Langston. Zijn web site Living Big in a Tiny House is zeer inspirerend. Niet alleen de huizen maar ook de Nieuw-Zeelandse omgeving, hoewel hij ook filmt in Japan en Noord Amerika.

Naast Bryce en Kirsten hebben we natuurlijk ook een Nederlandse pionier op dit gebied. Marjolein in het klein en de website van Tiny house Nederland

Ten slotte wil ik jullie deze vier niet onthouden: Tiny House Swoon, Exploring Alternatives, Tiny House Giant Journey en Go Downsize

Laat maar weten als je hier een leuke aanvulling op kan geven!

 

De vakantieplannen

Nee, niet de planning voor de volgende vakantie. Die ligt al min of meer vast: De volgende vakantie keren we terug naar een klein Grieks eiland. Ik bedoel de plannen die wij in de vakantie maken.

Martina en ik zijn net een paar dagen terug uit het toch wat druilerig Drenthe, en daar hebben we tussen de familiebezoeken en het ontspannen door ook weer wat plannen gemaakt voor de komende tijd.

We laten ons gedurende het jaar inspireren door alle blogs die we lezen en hebben in de vakantie rust om deze concreet vorm te geven. Martina zet in op meer bewegen, consuminderen en zaken zelf maken en ben ik vooral aan het nadenken over gezonde & snelle maaltijden en financiële stappen die ik wil gaan volgen. Zelf maak ik de aantekeningen op mijn stukje fruit en Martina meer old school op een college blok.

Waarom doen we dit eigenlijk tijdens onze vakantie? Omdat we in deze periode het meest ontspannen zijn en wat uitgebreider discussiëren en afwegen wat we wel, of niet willen.

Maken jullie ook een soort planning voor de komende periode met zaken waar je meer aandacht aan wil besteden?

Ach, verjaardagsfeestjes

“Wat Nederlanders een verjaardagsfeest noemen bijvoorbeeld, noem ik voor de grap altijd een bijeenkomst. Een feest voor mij is muziek, dansen, eten. Hier gaan mensen zitten en praten over hun werk.” Sterk staaltje toegepaste antropologie Waleed, kudo’s!


Bovenstaand stukje stond 2 juli op Geenstijl en refereerde naar een artikel over Syrische vluchtelingen in de Volkskrant. Mijn politieke mening laat ik even in het midden. Ik lees alles vanaf Volkskrant en Joop tot Geenstijl en TPO. Alleen al omdat ik zelf een mening wil vormen en niet afhankelijk wil zijn van één invalshoek.

Terug naar de bovenstaande citaat. Het gevoel dat ik al een paar jaar heb, wordt hier mooi samengevat door Waleed. Het gemiddelde Nederlandse verjaardagsfeestje is meestal een zitfeestje in een kring met koffie, thee en taart. “Hoe gaat het nu op school/werk/thuis, met de kinderen/tante Annie/of een andere enge ziekte?” (Doorhalen wat niet van toepassing is.)

Daarom was mijn 40e verjaardag voorlopig de laatste die ik ‘oude stijl’ heb gevierd. Tegenwoordig zorg ik dat we op vakantie zijn en gaan Martina en ik uit eten. Ook vanuit financieel en consuminder oogpunt is dit gunstiger. Waarom 150 euro uitgeven aan hapjes en drankjes voor een feestje waar je niet achter staat? Ik ben nu eenmaal niet zo goed met budgetteren als Adrianne. (Voor wie ik overigens diep respect heb) Ook cadeautjes beginnen mij steeds minder te interesseren. Martina en ik hebben de onderlinge cadeaus afgeschaft. Met ouders en schoonouders gaan we liever uit eten voor hun of onze verjaardag. Met vrienden deel ik bij voorkeur een beleving. Lekker ergens naar toe en een mooie herinnering. Weet jij nog welk cadeau je drie verjaardagen geleden hebt gekregen?

Wanneer ik voor een verjaardag wordt uitgenodigd, heb ik ook zo mijn voorkeuren. Voordat ik in de kring ga zitten, probeer ik een tactische plaats te vinden met mensen met dezelfde interesses of hobby’s. Vervolgens schuif ik meestal binnen een uurtje door richting keuken. Enerzijds een beetje actief blijven met helpen, anderzijds altijd op de eerste rij voor de hapjes en drankjes. Eens een Bourgondiër altijd een…